[صفحه اصلی ]   [ English ]  
:: ::
بخش‌های اصلی
صفحه اصلی::
درباره ما::
عضویت ::
انتشارات::
مراکز مرتبط::
تماس با ما::
اخبار پایگاه::
::
عضویت در انجمن

فرم عضویت حقیقی
فرم عضویت حقوقی
 

..
خبرنامه انگلیسی

عضویت رایگان در خبرنامه هفتگی

بیوتکنولوژی کشاورزی

و

مهندسی ژنتیک

Crop Biotech Update

AWT IMAGE

..
خبرنامه انجمن ایمنی‌ زیستی
مهر و آبان ۱۳۹۰
فروردین و اردیبهشت ۱۳۹۱
مرداد و شهریور ۱۳۹۱
مهر و آبان ۱۳۹۱
دی و اسفند ۱۳۹۱
فروردین و اردیبهشت ۱۳۹۲
خرداد و تیر ۱۳۹۲
مرداد و شهریور ۱۳۹۲
آبان و دی ۱۳۹۲
بهمن و اسفند ۱۳۹۲

اردیبهشت و تیر ۱۳۹۳
شهریور و آبان ۱۳۹۳
آذر و دی ۱۳۹۳

..
خبرنامه تراریخته
خبرنامه ویژه چهارمین همایش ملی مهندسی ژنتیک و ایمنی زیستی و هشتمین همایش بیوتکنولوژی کشور 
AWT IMAGE
پیش‌شماره 
روز اول 
روز دوم 
روز سوم
..
پایگاه‌های مرتبط
..
انجمن‌های علمی
..
گزارش فعالیت‌ها
..
جستجو در پایگاه

جستجوی پیشرفته
..
دریافت اطلاعات پایگاه
نشانی پست الكترونیک خود را برای دریافت اطلاعات و اخبار پایگاه، در كادر زیر وارد كنید.
..
نماد اعتماد الکترونیک
..
:: خوش آمدید ::

:: آنزیم های جدید،ارمغان دهکده های میکروبی برای تولید سوخت زیستی ::
 | تاریخ ارسال: ۱۳۹۶/۱۲/۶ | 
آنزیم های جدید،ارمغان دهکده های میکروبی برای تولید سوخت زیستی
 

باکتری‌ها، این موجودات دوست داشتنی ریز، قادرند تا در شرایط مختلف رفتارهای متفاوتی از خود نشان دهند. پارادایم فکری حاضر در زیست فناوری، کشت خالص میکروارگانیسم هاست.اما این سکه روی دیگری هم دارد. رفتار اجتماعی گروه‌های باکتریایی. این موجودات در مواقعی که درون یک گروه میکروبی هستند، رفتارهای متفاوتی نسبت به حالت کشت خالص خود نشان می‌دهند. در مطالعه‌ای در دپارتمان انرژی‌های زیستی برکلی، جمعیت‌های میکروبی‌ای مورد بررسی قرار گرفتند که قادر به تولید سلولازهایی جدید با ویژگی‌های خاص بودند.
 
مرحله‌ی اول تولید سوخت‌های زیستی از سلولز، استفاده از سلولاز برای شکستن سلولز به قندهای ساده‌تر است. طبق این مطالعه که بر روی میکروبیوم کمپوست شهری انجام شد محققان توانستند سلولازهایی را بدست آورند که پیش از این از باکتری‌هایی که کشت انفرادی می شدند بدست نیامده بود.بررسی‌های متاژنومیک آشکار کرد که 70 درصد فعالیت آنزیمی مربوط به سلولازهایی به شکل کمپلکس‌های پروتئین-کروبوهیدراتی است که در دمای 80 درجه قادر به شکستن سلولز به گلوکز بودند.
 
این اتفاق پنجره‌ی جدیدی را به روی محققان باز کرد؛جستجوی آنزیم‌های جدیدی که فقط درون جمعیت‌های میکروبی تولید می‌شوند. یکی از ویژگی‌های منحصر بفرد این کمپلکس‌های آنزیمی، پایداری بیشتر بود که آنها را برای استفاده در تولید سوخت های زیستی بیشتر مورد توجه و علاقه قرار می‌دهد.
 
پایداری این آنزیم‌ها به اندازه ایست که حتی پس از کاهش فراوانی جمعیت باکتریایی، باقی مانده و به فعالیت خود ادامه می‌دهند.
 
محققان بر این باورند که این "پایداری" یک مزیت و برتری کلیدی بر سایر سلولازهایی است که با سرعت بیشتر، فرآیند شکستن و تجزیه ی سلولز را انجام می‌دهند.
 
🔺مترجم: محمدرضا سالاری
برگرفته از زیست فن میکروبی صنعتی محیط زیست

 
>
:: چه کسانی با تولید ملی محصولات تراریخته مخالفت می کنند؟ ::
 | تاریخ ارسال: ۱۳۹۶/۱۲/۵ | 
چه کسانی با تولید ملی محصولات تراریخته مخالفت می کنند؟
سلامت و امنیت غذایی یک کشور مستقیما به تولیدات بخش کشاورزی وابسته است. هر گونه اختلالی در روند تولید این بخش میتواند به طور مستقیم امنیت غذایی و حتی اجتماعی آن کشور را تهدید کند. یکی از راه های مبارزه با مشکلات امنیت غذایی در کشورها، تمرکز بر منابع و تولیدات شان است.
علی کرمی: “می خواهیم مردم وحشت کنند
(1)
محصولات کشاورزی به سه شیوه ی ۱) کشاورزی سنتی، ۲) کشاورزی ارگانیک و ۳) مهندسی ژنتیک (محصولات تراریخته) تولید می­شوند. رسیدن به توسعه پایدار و ایجاد امنیت غذایی در کشور مستلزم به کارگیری همه­ ی شیوه های تولید در کشاورزی است.
در سال ۱۳۹۴، در حین تدوین برنامه ششم، استفاده از فناوری تراریخته همراه با کشت ارگانیک در کشور، برای تولید داخلی و بی‌نیاز کردن کشور از واردات این محصولات مطرح شد. بهره مندی از این فناوری که نتیجه ی سالها تلاش دانشمندان و پژوهشگران کشورمان است، قطعا گام مهمی به سوی ایجاد امنیت عذایی پایدار در کشور خواهد بود. اما عده ای سوداگر و پرفسور “خودخوانده” با نگاهی کاسب­ منشانه از همان ابتدا با این هراس که با تولید ملی محصولات تراریخته کسب و کارشان از رونق خواهد افتاد، برای مبارزه با محصولات تراریخته به میدان آمدند.
درج حمایت از تولید ملی محصولات تراریخته در اسناد پشتیبان برنامه ششم، پیش از همه­ ی دلواپسان دروغین، سکوت بیست ساله ی سوداگران ارگانیک تقلبی را شکاند. مصرف کنندگان دیروز محصولات تراریخته ی وارداتی، در نتیحه ی وحشتی که از باز ایستادن چرخش پولشان احساس کردند، شروع به جنجال آفرینی رسانه ای علیه این محصولات کردند.
اگرچه منفعت ملی، همسویی و کاربرد همه شیوه های تولید را طلب می کند. اما لابیگران محصولات ارگانیک با واهمه­ ی اینکه منافع شخصی شان به خطر بیفتد و به قول خودشان فاتحه ی محصولات ارگانیک (بخوانید فاتحه­ ی بازار ارگانیک تقلبی) خوانده شود، به تخریب چهره ی این محصولات پرداختند و در اقدامی هماهنگ و مذبوحانه مشغول هراس افکنی در جامعه شدند.[۲]
آن ها با حمایت رسانه های همسو با خود و با بهره گیری از قدرت رسانه به عوامفریبی پرداختند. مسئله ی محصولات تراریخته را که دانشمندان سراسر دنیا در سلامت آنها به توافق رسیده اند را به فضاهای غیر علمی کشاندند. با ایجاد جنگ زرگری بین دو شیوه ی تولید، فضای جامعه را در حوزه ی غذا ملتهب ساختند و اینک در سایه ی جنجال ایجاد شده نشسته و از آبی که خود گل آلود کرده اند ماهی می گیرند!
تصاویر “جعلی” که اخبار کذب پیرامون محصولات تراریخته را مزین می کرد، مدتی است که به تنهایی منتشر نمی شود. تصویر یا آدرسی از محصولات و فروشگاه های به اصطلاح ارگانیک نیز با آن همراه می شود که پرفسور خود خوانده، راه نجات از این محصولات را به مردم معرفی می کنند!!! وب سایت ها و کانال های تلگرام که در پوشش اطلاع رسانی دایر شده اند تجارتکده های سود جویانی هستند که از ترس مردم پول می­سازند.
اینکه برچسب “ارگانیک” –که از سوی انجمن غیر علمی ارگانیک به بهای گزاف به فروش می رسد- در ایران صرفا برای اهداف بازاریابی مورد استفاده قرار می­گیرد و هیچ ارزش افزوده دیگری ندارد، از موضوع این مقاله خارج است. سوال این است چند درصد مردم توان خرید محصولات لوکس با برچسب ارگانیک را دارند؟ که یک کانال تلگرامی با مدیریت یکی از همین تاجران ، با داعیه ی آموزش سبک زندگی “سالم”، تمام محصولات غیر ارگانیک را مسموم معرفی می کند و پایگاهی است برای تبلیغ نان و زیتون و شیرینی و چای ارگانیک و… با پسوند “سالم”!؟ این شیوه ای است که به وسیله آن ضمن تبلیغ محصولات، به القای ترس در ذهن مخاطب می پردازند (تصویر ۱). بدین ترتیب روغن ها و آبمیوه های موجود در بازار برای تبلیغ روغن شحم و خیار بوته های ارگانیک سرزمین پدری مدیران کانال سرطان زا معرفی میشوند (تصویر ۲).
تعداد این چنین پایگاه­هایی با عناوین مختلف از سبک زندگی سالم گرفته تا معرفی محصولات سالم، آنتی بیوتروریسم و کانال هایی که در پوشش طب سنتی به اشاعه ی شایعات در کشور می پردازند روز به روز در حال افزایش است. متاسفانه مطالب بی اساس آن ها میان مردم دست به دست می شود. کانال هایی که عمل جراحی را مذموم می شمرند (تصویر ۳) و داروهای شیمیایی را حرام اعلام می کنند (تصویر ۴). محصولات تراریخته را، که حاصل تلاش بی وقفه­ ی دانشمندان و راهی برای بهبود سطح رفاه مردم است، تخریب می کنند. محصولات موجود در بازار را شیمیایی و ناسالم معرفی می­ کنند و در لا به لای آن به تبلیغ محصولات خود می پردازند
حتی کانال هایی با عناوین نامرتبط به محصولات غذایی مشغول تشویش اذهان عمومی در حوزه ی غذا هستند! کانال “آنتی بیوتروریسم” مصداق خوبی در این مورد است. کانالی که انتظار می رود در زمینه ی تروریسم و بیوتروریسم اطلاع رسانی کند، به تبلیغ چوب مسواک وارداتی از پاکستان و پودر گوجه فرنگی مشغول است! (تصویر۵).

تصویر (۵) تبلیغ چوب مسواک وارداتی و پودر گوجه فرنگی در کانال آنتی بیوتروریسم

تروریسم عبارتست از ارعاب و وحشت افکنی میان مردم با اهدف خاص. آیامی توان برای این دست از پایگاه ها و کانال ها، انگیزه ی دیگری جز ترساندن مردم با هدف کسب سود نظر گرفت؟ در مقابل دیدگان مدعی العموم یک کانال با عنوان ضد تروریسم ایجاد کرده اند و در آن به عمل تروریستی مشغولند!
کشاورزی، امروز با چالش­هایی همچون افزایش روز افزون جمعیت، خشکسالی، کمبود منابع آب و… مواجه است. بنابراین، استفاده از فناوری های نو در جهت تامین امنیت غذایی برای هر کشور اجتناب ناپذیر است. محصولات تراریخته به عنوان یکی از شیوه های پیشرفته تولید و بخشی از راه حل می­توانند به نحو موثری با این معضلات مقابله کنند. تاریخ، افرادی که منفعت های جمعی را قربانی منافع فردی می کنند را کم به خود ندیده است. اما اندوختن سرمایه با ترساندن مردم به راستی با کدام اخلاق توجیه پذیر است؟ چه کسی(کسانی) مسئولیت تزریق جهل در جامعه را به دوش خواهد کشید؟

 
شقایق فکوری – کارشناس ارشد بیوتکنولوژی

منابع:

[۱] علی کرمی، گفت و گو با دکتر علی کرمی؛ متخصص بیوتکنولوژی پزشکی از تراریخته با انتقال ژن تا ویرایش ژن/ منتقد تراریخته هستم و نه مخالف آن/ تراریخته با فناوری ویرایش ژن اشکال ندارد، پایگاه تحلیلی خبری عصر ایران، ۳۰ بهمن ۹۵، <http://www.asriran.com/fa/news/524612/>.

[۲] علی کرمی، کشت محصولات تراریخته در ایران فاتحه محصولات ارگانیک را می‌خواند/‌‌۳۸ کشور کشت تراریخته را ممنوع کرده‌‌اند، خبرگزاری تسنیم، ۲۱ تیر ۹۶، <http://tn.ai/1463252>.

>
:: گذری بر تاریخچه خرافات و فناوری گریزی ::
 | تاریخ ارسال: ۱۳۹۶/۱۲/۵ | 
گذری بر تاریخچه خرافات و فناوری گریزی
چندی است که زمزمه تولید محصولات تراریخته در کشور، بازار شایعات علیه این فناوری را داغ کرده است. نگاهی به نمونه های تاریخی فناوری گریزی و عوامل هراس افکنی در میان مردم نسبت به فناوری، می تواند پاسخی برای دلیل
چندی است که زمزمه تولید محصولات تراریخته در کشور، بازار شایعات علیه این فناوری را داغ کرده است. نگاهی به نمونه های تاریخی فناوری گریزی و عوامل هراس افکنی در میان مردم نسبت به فناوری، می تواند پاسخی برای دلیل این هجمه ها علیه تولید ملی این محصولات باشد.
 
ابوریحان بیرونی و الماس
در زمان ابوریجان بیرونی، مردم بر این باور بودند که درون الماس سمی پنهان شده و هر شخصی الماس داشته باشد به سرعت از بین می‌رود. این خرافات باعث شده بود عده‌ای از تجار در سایر بلاد با خرید الماس از مردم به ثروت عظیمی دست پیدا کنند. ابوریحان بیرونی با درایت مانع این روند شد و به مردم ثابت کرد الماس نه تنها سمی نیست بلکه بسیار گران‌بها و ارزشمند است.
غیاث‌الدین جمشید کاشانی و رصدخانه
وقتی جمشید کاشانی، منجم بزرگ عهد تیموری، در حال ساختن رصدخانه در مراغه بود عده‌ای در میان مردم با ایجاد رعب و وحشت، می‌گفتند: غیاث الدین جادوگر است و می‌خواهد با علم جادوگری از آینده خبر بیاورد او را سنگ بزنید تا از عذاب الهی در امان باشیم.
 
قاجار و نفت
در زمان قاجار عده‌ای از سوی کشور بریتانیا عازم ایران شدند و خواستار خرید نفت از ایران، در آن زمان سلاطین قاجار تفاوت نفت را از زباله تشخیص نمی‌دادند و می‌گفتند این ماده متعفن سیاه‌رنگ را به غربی‌ها بدهیم آن‌ها احمق هستند و می‌خواهند زباله را از ما بخرند.
امیرکبیر و واکسن آبله
در زمان امیرکبیر این چهره همیشه ماندگار تاریخ ایران نیز خرافات بی‌پایه و اساسی در میان مردم رواج داشت مبنی بر اینکه آبله کوبی باعث بی‌ایمانی می‌شود و از توطئه‌های شیطان است و با این کار می‌خواهند جمعیت مسلمانان را از بین ببرند، این خرافات تا حدی ادامه داشت که امیرکبیر دستور داد در صورت امتناع مردم از انجام واکسن آبله جریمه نقدی پرداخت کنند و با این اجبار از شیوع بیماری آبله جلوگیری کرد.
نیروگاه‌های هسته‌ای خیانت آشکار به خلق ما
اندکی پس از پیروزی انقلاب اسلامی در سال ۱۳۵۸ شایعاتی مبنی بر مضرات ساخت و تجهیزات پایگاه‌های هسته‌ای در کشور طنین انداز شد و رسانه‌ها به مخالفت با ساخت سایت‌های هسته‌ای برخاستند. این مخالفت‌ها در میان مردم هم رواج یافت و با فعالیت‌های هسته‌ای و دانشمندان هسته‌ای شدیدا برخورد می‌شد. اما با تدبیر شخصیت بزرگ و دانشمند و بی بدیل مقام معظم رهبری، این فعالیت‌ها ارج نهاده شد و ادامه یافت تا جایی که روز ۲۰ام فروردین را در تقویم جمهوری اسلامی ایران روز ملی فناوری هسته‌ای نام نهادند.
جریانات امروز کشور و محصولات تراریخته
محصولات تراریخته نیز از گزند فناوری هراسی و خرافی گری در امان نبوده اند و هر روز تبلیغات منفی علیه این فناوری حیاتی و علیه دانشمندان حوزه مهندسی ژنتیک، از رسانه‌ها شنیده می‌شود. این موج فناوری هراسی سبب شده است تا کشور وابسته به واردات بی رویه باقی بماند و تولید ملی به محاق برود.
سوال: نظر وزارت بهداشت کشور در زمینه سلامت محصولات تراریخته چیست؟
وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، دکتر سید حسن قاضی‌زاده هاشمی، طی پیامی اظهار داشتند که مواد غذایی تراریخته مورد تایید بوده و سطح استاندارد بررسی سلامت محصولات تراریخته در حد خیلی خوب است. همچنین، دکتر کامران باقری لنکرانی وزیر اسبق بهداشت کشور، دکتر عیسی کلانتری ریاست سازمان حفاظت محیط زیست کشور، دکتر رسول دیناروند معاون سابق غذا و دارو وزارت بهداشت، دکتر حسین رستگار رییس آزمایشگاه‌های مرجع غذا و دارو وزارت بهداشت، دکتر بهروز جنت مدیر کل امور غذایی سازمان غذا و دارو و دکتر رضا ملک‌زاده معاون تحقیقات و فناوری وزارت بهداشت کشور سلامت محصولات تراریخته را تاییدکرده اند.
جایزه ۵۰ میلیون تومانی برای اثبات سرطان‌زا بودن محصولات تراریخته
رئیس انجمن ایمنی زیستی ایران دکتر بهزاد قره‌یاضی بیان داشتند هر فردی فقط یک مقاله علمی معتبر بین‌المللی بیاورد، که ثابت کند محصولات تراریخته سرطان‌زا هستند، ۵۰ میلیون تومان جایزه نقدی به آن فرد تعلق خواهد گرفت.
 
سوالات تفکر برانگیز
چرا با وجود تایید سلامت محصولات تراریخته در داخل و خارج کشور و مجامع مهم بین المللی، محصولات تراریخته مانند ذرت، پنبه، سویا و کلزا در کشور کشت نمی‌شوند و مبادرت بی‌رویه به واردات می‌شود؟
چرا مردم ایران و جهان با اینکه می‌دانند سموم شیمیایی کشاورزی صددرصد سرطان‌زاست بدون هیچگونه اکراهی آن‌ها را مصرف می‌کنند ولی در برابر محصولات سالم تراریخته تا به این حد وسواس به خرج می‌دهند و از مصرف آن وحشت دارند؟
دکتر امین صادقی – بیوتکنولوژیست
 
 
>
:: برای مقابله با خشکسالی به مهندسی ژنتیک نیاز داریم ::
 | تاریخ ارسال: ۱۳۹۶/۱۲/۵ | 
مدیرقطب تنش‌های غلات کشور:
برای مقابله با خشکسالی به مهندسی ژنتیک نیاز داریم
قاسم محمدی نژاد گفت، برای مقابله با خشکسالی نیاز به مهندسی ژنتیک داریم
ه گزارش مرکز اطلاعات بیوتکنولوژی ایران به نقل از برنا، تنش های زیست محیطی تهدید کننده کشور ما، کم آبی و امکان نابودی تمدن ها، نقش مهندسی ژنتیک در رفع تهدیدات، نقشی که اصلاح نباتات و مهندسی ژنتیک در مقابل همدیگر ایفا می کنند، میزان آگاهی شهروندان نسبت به گیاهان مهندسی‌ژنتیکی و… عنوان سوالاتی هستند که هر کدام بخش مهمی از دغدغه فعالان و فن آوران عرصه مهندسی ژنتیک را فراگرفته است. سوالاتی که پاسخ به آنها می تواند تا حدی از ابهامات وحاشیه هایی که برخی در مسیر حرکت این فن آوری در کشور ایجاد می کنند بکاهد و همه آنها را با دکتر قاسم محمدی نژاد عضو هیئت علمی دانشگاه باهنر کرمان و قطب علمی تنش های محیطی در غلات به گفت و گو نشسته ایم.
*تصوری که در کشور در خصوص مهندسی ژنتیک و کارکرد های آن وجود دارد تا چه اندازه با واقعیت های این فناوری تطابق دارد؟
مدتی است به صورت جدی مطرح شده است این است که اساسا چه نیازی به محصولات تراریخته وجود دارد؟ تخصص من اصلاح نباتات است و از دریچه همین تخصص پاسخ این سوال را می دهم. در حال حاظر در کشور با محدودیت منابع و تنش های محیطی فراگیر رو به رو هستیم. در چنین شرایطی به‌نژادی گیاهی یا همان اصلاح نباتات با روش های مرسوم یا روش های نوین، به عنوان یک راهکار از دستاوردهای ارزشمند بشر است. اگر این راهکار وجود نداشت ما بسیار پیشتر ممکن بود دچار محدودیت شویم و در اثر عدم امنیت غذایی مشکلات فراوان برای جوامع بشری ایجاد می شد. به لطف دانش اصلاح نباتات تا کنون ارقام متعددی گندم نان، برنج، جو و… در همین کشور ما تولید شده است و این روش نقش مهمی در تامین امنیت غذایی در کشور ما داشته است. اما نکته ای را باید اینجا مطرح کنم. چندی پیش یکی از کشاورزان شهرستان بم با ما صحبت کردند در خصوص عارضه خشکیدگی خوشه خرما. ما سالانه بالغ بر صدها میلیارد تومان از بابت خشکیدگی خوشه خرما خسارت می بینیم. تا کنون نیز هیچ راه حلی برای این مشکل پیدا نکرده ایم. خب حال نکته این است که در روش اصلاح نباتات انتقال صفات فقط از طریق تلاقی صورت می گیرد. خب ما فرض کنیم اگر ژن مقاومی نسبت به این بیماری که در خرما است در گیاه سیب وجود داشته باشد ما نمی توانیم از طریق اصلاح نباتات عمل تلاقی را میان سیب و خرما انجام دهیم و عملا اصلاح سنتی راهی برای حل مشکل ما نخواهد داشت. اینجاست که در واقع ما با محدودیت خزانه ژنی برای اصلاح صفات رو به روایم. یعنی وقتی ما این مرز ها را رو به روی خود داریم و فقط می توانیم میان گونه ها تلاقی ها را انجام بدیم در نتیجه نمی توانیم این ژن معیوب را اصلاح کنیم. به هر حال وظیفه ما پاسخ دهی به مشکلاتی است که کشاورزان با آنها رو به رو هستند. به خصوص در شرایطی که خشکسالی ها و تنش های محیطی نیز پی در پی بر ما تحمیل می شوند. پس ما باید یک قدم از این مشکلات و معضلات زیست محیطی که بر مردم ما فرو میبارند جلو تر باشیم و بتوانیم این آمادگی را در خود ایجاد کنیم که در هر شرایط سختی بتوانیم به سمت جلو حرکت کنیم و کارها را پیش ببریم. حال در چنین وضعیتی مهندسی ژنتیک به عنوان یک فناوری نو موانع را از بین می برد. یعنی در آن صورت دیگر ما نیاز نداریم به این مساله که سیب را با خرما تلاقی بدهیم. در آن صورت ما می توانیم ژن مطلوب را از هر گیاهی بگیریم و به گیاه دیگر انتقال دهیم.یعنی مرزها برداشته می شود و این مساله دست ما را در اصلاح گیاهان بسیار باز می کند. طبیعتا بعد از این که انتقال ژن انجام شد و بعد از این که ارزیابی های ایمنی زیستی نیز انجام شدند آن گیاه می تواند به راحتی مورد استفاده قرار گیرد. در نتیجه اینجاست که باید گفت مهندسی ژنتیک در واقع نه تنها یک فناوری رقیب برای اصلاح نباتات نیست بلکه یک فناوری مکمل است. یعنی در جاهایی که فناوری اصلاح نباتات محدودیت دارد می توان با استفاده از مهندسی ژنتیک مشکل را حل کرد و جلو رفت. البته این تصور نباید شکل گیرد که مهندسی ژنتیک درمان همه درد هاست ولی مهندسی ژنتیک به عنوان یک فناوری اگر نباشد بخشی از کار می لنگد. در واقع مهندسی ژنتیک یک ضرورت است. در شرایطی که هر روز یک عارضه، یک تنش زیست محیطی و یک مشکل به سراغ محصولات کشاورزی می آید، مهندسی ژنتیک قطعا یک ضرورت است که می تواند به خدمت کشاورزی در بیاید اما طی چارچوب و ضوابط ایمنی زیستی. به هر حال مساله این است که از بدو تاریخ کشاورزی اصلاح نباتات رشد خود را شروع کرده و تا امروز نیز به پیشرفتش ادامه داده و امروز مهندسی ژنتیک می تواند به عنوان یک مکمل به خدمت اصلاح نباتات در بیاید. از طرفی در هیچ کجای دنیا برای تحقیقات در زمینه مهندسی ژنتیک مانعی ایجاد نکرده اند. این که با عده ای با سیاه نمایی و یک سری ادبیات غیر علمی این فناوری را هدف قرار دهند و از مسیرهای غیر اخلاقی سعی در مانع تراشی بر سر راه آن داشته باشند اصلا پسندیده نیست.
*برخی از مخالفان مهندسی ژنتیک معتقدند که گیاهان مهندسی ژنتیک شده سبب کاهش تنوع زیستی می شوند. نظر شما در این خصوص چیست؟
من از کسانی که چنین مخالفت هایی را مطرح می کنند میپرسم می توانید این مساله را باز کنید و دقیقا و به طور علمی توضیح دهید که چگونه تنوع زیستی را دچار چالش می کند؟ همانطور که پیشتر هم گفتم تخصص اصلی بنده در بحث اصلاح نباتات است و در بحث تراریخته کار نمی کنم ولی واقعیت ها را باید شجاعانه گفت. عده زیادی از کسانی که این بحث ها را مطرح می کنند برای پرسش بنده پاسخی ندارند و تنها یک شنیده را مطرح می کنند بدون آن که پشتوانه علمی برای آن متصور باشند. اما اگر بحث عده ای مشکل تک کشتی شدن باشد یعنی در منطقه ای که گیاهان مختلف کشت می شود اگر یک محصول تراریخته مقاوم به آفت وارد شد مثلا در سیستان و بلوچستان کشاورزان محصولات بومی که قبلا می کاشتند را رها می کنند وهمه به سراغ کشت آن محصول می روند و آن منطقه تک کشتی می شد. این مساله مختص تراریخته نیست در اصلاح نباتات سنتی نیز همین مساله وجود دارد. مگر به طور مثال چند سال پیش که یک رقم ذرت اصلاح شده را تولید کردیم در تمام مناطق جنوب کشور مزارع زیر کشت این رقم ذرت که تراریخته هم نبود نرفت؟ پس این مساله تنها محدود به این محصولات نیست که تصور شود همین که محصولی به صورت تراریخته معرفی شد مردم همه کشت ها را رها می کنند و تنها به کشت آن محصول می پردازند. در اینجا نهادهای متولی در بحث های بانک های ژن،حفظ تنوع ژنتیکی، جمع آوری و حفاظت از ژرم پلاسم بومی منطقه و غیره کوشا هستند. و از ژرم پلاسم بومی حفاظت می کنند. بحث این است که در مساله فناوری طرحی که مراحل فنی و علمی و قانونی خود را طی کرده باشد در خصوص چالش ها، نگرانی ها و مشکلات اینچنینی هم طبیعتا راهکار ارائه می کند و صرف مطرح کردن یک مشکل بدون در نطر گرفتن راهکارهایی که می توان برای آن در نظر گرفت منطقی نیست.
*مبحث مهندسی ژنتیک یک مبحث تخصصی بوده و لزوم آگاه سازی شهروندان در خصوص این مقوله احساس می شود. فکر می کنید تا چه اندازه در این زمینه کار شده و آیا شهروندان ما در خصوص گیاهان مهندسی ژنتیک آگاهی کافی دارند؟
شاید بتوان گفت بخش وسیعی از چالشی که در کشور بر سر مساله این گیاهان ایجاد شد برمی گردد به ناآگاهی که قشر وسیعی نسبت به این حوزه دارند. گاها وقتی از کسانی که ابراز مخالفت دارند صحبت می کنیم و از آنها دلایل مخالفت را می پرسیم واقعا چیزی نمی دانند. این یک واقعیت است که آگاهی جامعه در خصوص این مقوله پایین است و همین امر نیز زمینه را فراهم کرده که افرادی با قصد و نیاتی خاص فضا را بهم بزنند. در واقع شاید بتوان گفت اگر همین امروز هم شروع به اطلاع رسانی و آگاه سازی شهروندان در خصوص مقوله گیاهان تراریخته و فناوری مهندسی ژنتیک کنیم دیر است. مساله ای که اگر به آن توجه شود انقدر پذیرفتنی هست که بتوان حتی به وسیله ساخت ویدیو های ساده و کوتاهی به راحتی مردم را نسبت به مزایای بسیار زیاد آن آگاه کنیم. می توان به راحتی به مردم نشان داد که مثلا با انتقال ژن مطلوب گیاهان خشکی پسندی که در منطقه سیستان و بلوچستان می رویند به سایر گیاهان تا چه اندازه می توان با پدیده بیابانزایی و خشکسالی و ضررهای هنگفتی که به کشاورزی و کشاورزان وارد می کند کمک کرد و یا در انتقال ژن های مطلوب به گیاهانی مثل خرما و پسته و غیره تا چه میزان می توان از آفات آنها جلوگیری کرد. متاسفانه چون این مسیر را ما طی نکردیم.
 منبع: مرکز اطلاعات بیوتکنولوژی ایران
>
:: مطالعه بر روی 21 سال تحقیقات میدانی نشان از مزایای بالای ذرت تراریخته دارد. ::
 | تاریخ ارسال: ۱۳۹۶/۱۲/۵ | 
مطالعه بر روی 21 سال تحقیقات میدانی نشان از مزایای بالای ذرت تراریخته دارد.

 ✅در میان عمده گیاهان تراریخته که به طور تجاری در 26 کشور کشت و کار می‌شوند، ذرت دارای بیشترین رویدادهای تاییدیه‌گرفته (هم تک‌ژنی و هم چندژنی) است و پس از سویا دومین محصول با کشت وسیع است. با این حال، هنوز نگرانی‌ها و بحث‌ها در خصوص خطرات و مزایای ذرت تراریخته در بین دانشمندان دیده می‌شود.

چندین محقق ایتالیایی مقاله‌ای در خصوص مطالعه فراتحلیل مربوط به داده‌های موجود از مطالعات بین سال‌های 1996 تا 2016 در ژورنال معتبر scientific reports منتشر کرده‌اند. در این بررسی پارامترهای جدیدی هم‏چون کیفیت دانه، موجودات غیرهدف، موجودات هدف و تجزیه زیست‌توده خاک مورد ارزیابی قرار گرفتند تا بستری برای ارزیابی قوی برای بررسی کارایی ذرت به وجود آید.

در این تحقیق از بین بیش از شش هزار پژوهش چاپ‌شده در این زمینه، تنها 76 مورد واجد شرایط برای بررسی‌های متاآنالیزی شده بودند. تجزیه و تحلیل نتایج 21 سال داده‌های میدانی در مورد اثرات زیست‌محیطی ذرت تراریخته نشان‌دهنده مزایای این ذرت از منظر افزایش عملکرد، کیفیت دانه و همچنین کاهش آفاتی همچون حشرات گونه Diabrotica بود.

تجزیه و تحلیل این داده‌ها نشان می‌دهد که ذرت تراریخته اثر مضری بر روی حشرات سودمند ندارد. همچنین کشت و کار این ذرت هیچ اثری بر روی حشرات غیرهدف نداشت. این امر نشان‌دهنده عدم اثر نامطلوب این گیاه تراریخته بر روی تنوع جمعیت حشرات است. لازم به ذکر است که با توجه به شواهد موجود، ذرت تراریخته دارای مقدار اندکی مایکوتوکسین در دانه‌های خود است. این مزیت منجر به افزایش درآمد و کیفیت تولید و همچنین کاهش میزان قرار گرفتن انسان در معرض این سم می‌شود، که در نهایت خطرات تهدیدکننده سلامت انسان را کاهش می‌دهد.


🔺مترجم: داور عابدینی


📌  لینک خبر:  https://goo.gl/Si7cf4  
 📌 لینک مقاله: https://goo.gl/sfYmoi
زیست فن
>
:: مهندسی ژنتیک و هوش مصنوعی زندگی جاودانه را ممکن خواهد کرد ::
 | تاریخ ارسال: ۱۳۹۶/۱۲/۵ | 
مهندسی ژنتیک و هوش مصنوعی زندگی جاودانه را ممکن خواهد کرد
دانشمندان پیش‌بینی کردند تا سال 2050، می‌توانند با استفاده از هوش مصنوعی و مهندسی ژنتیک، به زندگی جاودانه دست یابند.
به گزارش مرکز اطلاعات بیوتکنولوژی ایران به نقل از دیلی‌میل، دکتر لان پیرسون دانشمند انگلیسی معتقد است انسان‌هایی که پس از سال ۱۹۷۰ متولد شده‌اند، می‌توانند زندگی طولانی‌تری داشته باشند و بدین ترتیب، پیری به خبری کهنه تبدیل خواهد شد.
براساس پیش‌بینی لان پیرسون، ممکن است انسان‌ها پیش از سال ۲۰۵۰، بتوانند بیش از محدودیت‌های بدن فیزیکی زندگی کننداین امکان وجود دارد که بتوان با کاهش یا وارونه ساختن روند پیری سلول‌ها، مهندسی ژنتیک را برای افزایش امید به زندگی بدن به کار گرفت.
ممکن است پیشرفت در هوش مصنوعی، به ابداع بدن‌هایی با سیستم اندروید برای انسان‌ها منجر شود تا پس از توقف عملکرد قالب گوشت و خون‌شان، در آن زندگی کنندشاید دنیاهای واقعیت مجازی برای افراد ایجاد شوند تا هنگام از بین رفتن بدن‌ آنها، هوشیاری‌شان را بارگذاری کننداین احتمالات، ادعای دکتر “لان پیرسون” (Ian Pearson)، مهندس و مخترع انگلیسی هستند که درباره آینده زندگی روزانه ما سخنرانی می‌کند.
پیرسون می‌گوید: افراد بسیاری به زندگی جاودان علاقه دارنداین علاقه همیشه وجود داشته است اما تفاوت اینجاست که اکنون، فناوری به سرعت رو به بهبود است و بسیاری از افراد باور دارند که موفق به داشتن زندگی جاودان می‌شوند.
به گفته دکتر پیرسون، راه‌های امیدوارکننده‌ بسیاری برای فرار از مرگ وجود دارندبازسازی یا ساخت قسمت‌های جدید بدن، با استفاده از مهندسی ژنتیک ممکن استبافت‌ها و اندام‌های پرورش‌یافته در آزمایشگاه، با موفقیت در پیوند اعضا به ‌کار می‌روند تا نیاز به انسان‌های اهداءکننده عضو و عدم پذیرش اعضا را کاهش دهند.
پیرسون توضیح می‌دهد: هیچ کس نمی‌خواهد در سن ۹۵ سالگی جاودانه شود اما اگر بدن به سن ۲۹ یا ۳۰ سال بازگردد، شرایط تغییر خواهد کرد.
هفته پیش، نمایشگاهی در محل “اجلاس سران جهان” (World Government Summit)در دوبی، “آواتار زیست‌سنجشی هوش هیبریدی” (HIBA) را به نمایش گذاشت. “HIBA”، نتیجه چندین بررسی بود نشان داد که انسان‌ها می‌توانند به “هوشیاری مصنوعی جمعی” به هم متصل شونداین شبکه بین‌المللی، برای ما این امکان را فراهم خواهد کرد که تا پیش از سال ۲۰۵۰، تنها با استفاده از افکار خود، گفتار و ارتباط را انجام دهیم.
دکتر پیرسون این ایده را یک گام جلوتر برد و ادعا کرد در سال ۲۰۵۰، نه تنها به یک سیستم رایانه‌ای متصل می‌شویم، بلکه درون یک کالبد اندروید زندگی خواهیم کردهوشیاری انسان در سرورهای آنلاین بارگذاری خواهد شد و ما قادر خواهیم بود از هر بدن اندرویدی برای سکونت در جهان واقعی استفاده کنیم.
پیرسون ادامه می‌دهد: افرادی که امروز زنده هستند و تا سال ۲۰۵۰ زنده می‌مانند، ممکن است هرگز با مرگ روبه‌رو نشوند.
منبع:  ایسنا
 
 
>
:: کشف روش کاهش مقاومت ژنتیک به درمان سرطان ::
 | تاریخ ارسال: ۱۳۹۶/۱۲/۵ | 
کشف روش کاهش مقاومت ژنتیک به درمان سرطان
دانشمندان یک روش جدید برای پیش‌بینی مسیرهای احتمالی مقاومت در برابر درمان سرطان و چگونگی استفاده از آن برای مقابله با سرطان کشف کردند.
به گزارش مرکز اطلاعات بیوتکنولوژی ایران به نقل از مدیکال‌اکسپرس، محققان سلامت عمومی دانشگاه “ییل” کشف کردند ژنی با نام “کی‌راس” (KRAS) تقریبا در ۲۰ درصد از همه سرطان‌های انسان، جهش یافته است و حضور پررنگی در سرطان‌های پانکراس، سرطان روده بزرگ و ریه دارد، بطوریکه این ژن حتی پس از شیمی‌درمانی، پرتودرمانی یا درمان دارویی، می تواند به جهش و تحول خود ادامه دهد.
محققان با شرکت داروسازی و بیوتکنولوژی “گیلیاد” (Gilead Sciences)در فوستر سیتی، کالیفرنیا، برای تعیین توالی تومورهای ریه‌ای “کی راس” مثبت در شیوع جهش‌های “آنکوژن” یا “ژن‌های تومور زا” (oncogenic )دیگر که می‌توانند منجر به مقاومت به درمان شوند، همکاری کردند.
جفری تاونسند” (Jeffrey Townsend)پزشک و استادیار آمار زیستی و استادیار اکولوژی و زیست‌شناسی فرگشتی دانشگاه سلامت عمومی یل، گفت: به نظر می‌رسد این درمان باموفقیت یک جهش خاص در ژن کی راس را مورد هدف قرار می‌دهد.
تاونسند افزود: درحال حاضر ما تومورها را با دارو درمان می کنیم تا این دارو تومور را هدف قرار داده و مهار کند، اما این دارو نمی‌تواند مانع پیشرفت مقاومتی تومور در آینده ‌شود.
محققان با استفاده از یک پایگاه داده ملی توالی تومور همراه با توالی تومور در مطالعات پیشین دانشگاه ییل، چارچوب تکاملی امیدبخشی را با ابزار بالقوه در پیش‌بینی مسیرهای مقاومت در برابر درمان‌های هدفمند جدید ایجاد کردند.
منبع:  ایسنا
 
 
>
:: بازدید دانشجویان از مزرعه تراریخته رویان ::
 | تاریخ ارسال: ۱۳۹۶/۱۲/۵ | 
بازدید دانشجویان از مزرعه تراریخته رویان
اعضای هیئت علمی و دانشجویان دانشگاه آزاد از آزمایشگاه‌های تحقیقاتی و مزرعه تراریخته پژوهشگاه رویان بازدید کردند.
به گزارش مرکز اطلاعات بیوتکنولوژی ایران به نقل از باشگاه خبرنگاران جوان، ابوطالبی معاون پژوهشی دانشگاه آزاد اسلامی واحد جهرم گفت: در بازدید دانشجویان رشته ژنتیک این دانشگاه از پژوهشکده رویان اصفهان این دو مرکز علمی برای همکاری‌های مشترک به توافق رسیدند.
وی با بیان اینکه در این اردوی ۳ روزه علمی ۲۲ نفر از دانشجویان کارشناسی و کارشناسی ارشد رشته ژنتیک این دانشگاه با حضور در پژوهشکده رویان اصفهان از نزدیک با فعالیت‌های علمی این پژوهشکده آشنا شدند، گفت: شرکت در سمینار و کارگاه رویان- بازدید از آزمایشگاه‌های تحقیقاتی پژوهشکده و مزرعه تراریخته از جمله کار‌های انجام شده در این اردوی علمی بود که با همراهی دو نفر از اعضاء هیئت علمی این دانشگاه با تیم دانشجویی انجام شد.
وی در خصوص دستاورد مهم این اردوی علمی نیز اظهار داشت: اعضاء هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد جهرم در دیدار دکتر نصر رئیس پژوهشکده رویان اصفهان در نشستی در خصوص چگونگی همکاری پژوهشکده و انجام کار‌های مشترک بحث و تبادل کردند که طی آن مقرر شد پژوهشکده رویان اصفهان و دانشگاه آزاد اسلامی واحد جهرم در قالب طرح و پایان نامه‌های دانشجویی همکاری مشترک انجام دهند.
در حال حاضر نزدیک به ۷۰ دانشجو در رشته ژنتیک در دانشگاه آزاد اسلامی واحد جهرم مشغول به تحصیل هستند.

 منبع: مرکز اطلاعات بیوتکنولوژی ایران
>
:: نقش مصرف ذرت تراریخته در پیشگیری سرطان ::
 | تاریخ ارسال: ۱۳۹۶/۱۲/۵ | 
تحلیل 6 هزار مقاله درباره آثار مصرف تراریخته نشان داد:
نقش مصرف ذرت تراریخته در پیشگیری سرطان
محققان ایتالیایی با جمع‌بندی نتایج شش هزار مطالعه در طی دو دهه گذشته، مصرف ذرت تراریخته را برای پیشگیری از سرطان مفید دانستند.
به گزارش مرکز اطلاعات بیوتکنولوژی ایران به نقل از ساینس الرت، محققان ایتالیایی با بررسی بیش از شش هزار مطالعه انجام شده طی ۲۱ سال گذشته در یک ‘متا آنالیز’ به نتایج قابل توجهی درباره مصرف محصولات تراریخته دست یافتندمطالعات متاآنالیز جزو معتبرترین اسناد علمی است و به واسطه تنوع و تعدد منابع به محققان امکان می‌دهد که به نتایج جامع‌تر و قابل اعتمادتر از نتایج صرف یک مطالعه دست یابند.
این متا آنالیز که در مجله Scientific Reports منتشر شده است، نشان می‌دهد ژنه تنها مصرف محصولات تراریخته خطری برای سلامتی انسان محسوب نمی شوند، بلکه مصرف این محصولات به دلیل اینکه کمتر در معرض مواد زیانباری مانند آفلاتوکسنی قرار دارند، می‌تواند تاثیر مثبت بر سلامتی داشته باشد.
مایکوتوکسین‌ها مواد شیمیایی تولید شده توسط قارچ ها، برای انسان ها و حیوانات سمی و سرطانزا هستند. درصد قابل توجهی از ذرت های ارگانیک و غیرتراریخته به دلیل عدم امکان مقابله مؤثر با آفات حاوی مقادیری از مایکوتوکسین ها هستنداما ذرت تراریخته به دلیل مقاومت به آفات به میزان قابل توجهی مایکوتوکسین کمتری دارد. یکی از طرق ایجاد قارچ و مایکوتوکسین‌ها در محل‌ها آسیب است اما گیاهان تراریخته به گونه ای اصلاح می شوند که آسیب کمتری از جانب آفات به آنها وارد شود.
آفات و حشرات گیاه را زخمی کرده و سیستم ایمنی گیاه را ضعیف می کنند و آن را برای ابتلا به قارچی که انواع مایکوتوکسین‌ها به ویژه  آفلاتوکسین تولید می کند، مستعدتر می سازند.
آنالیزهای صورت گرفته از شش هزار مطالعه صورت گرفته در این باره، نشان می دهند که گونه های ذرت تراریخته عملکرد ذرت را در سراسر جهان از ۵٫۶ تا ۲۴٫۵ درصد در مقایسه با گونه های غیرتراریخته ذرت افزایش داده است.
محققان همچنین متوجه شدند که محصولات ذرت تراریخته مایکوتوکسین – محصولات جانبی شیمیایی سمی از کلونیزاسیون – به مراتب کمتری (به میزان ۳۶٫۵ درصد کمتر، بسته به نوع) داشتند.
منبع: مرکز اطلاعات بیوتکنولوژی ایران

 
 
>
:: استقبال دکتر خوش خلق سیما از دغدغه های مطرح شده در حوزه مهندسی ژنتیک و محصولات تراریخته ::
 | تاریخ ارسال: ۱۳۹۶/۱۲/۵ | 
در بازدید مدیران و کاشناسان دانشگاه امام حسین(ع) از پژوهشگاه بیوتکنولوژی کشاورزی عنوان شد
استقبال دکتر خوش خلق سیما از دغدغه های مطرح شده در حوزه مهندسی ژنتیک و محصولات تراریخته
جمعی از مدیران و کارشناسان حوزه تغذیه و مواد غذایی مرکز مطالعات و پژوهش های لجستیکی دانشگاه امام حسین(ع) به منظور آشنایی با توانمندهای علمی پژوهشگاه پیرامون گیاهان و محصولات غذایی تراریخته، یکشنبه، 29 بهمن ماه 96 از پژوهشگاه بیوتکنولوژی کشورزی بازدید و طی جلسه مشترک، دغدغه ها و سوالات خود را درباره مهندسی ژنتیک و محصولات تراریخته مطرح کردند.
به گزارش مرکز اطلاعات بیوتکنولوژی ایران به نقل از روابط عمومی پژوهشگاه بیوتکنولوژی کشاورزی، در این نشست، دکتر نیراعظم خوش خلق سیما، رئیس پژوهشگاه بیوتکنولوژی کشاورزی با بیان اینکه این پژوهشگاه، زاییده انقلاب اسلامی است، اظهار داشت: طی دهه های گذشته تا کنون رهبر معظم انقلاب اسلامی، و نیز در سال های اخیر، رئیس جمهوری و وزیر جهاد کشاورزی همگی بر اهمیت بیوتکنولوژی کشاورزی و تامین غذا و امنیت غذایی شهروندان تاکید کرده اند.
وی ضمن تشریح تاریخچه شکل گیری پژوهشگاه بیوتکنولوژی کشاورزی و پژوهشکده های تابعه آن گفت: پژوهشگاه در سال ۷۸ تاسیس شد که البته در ابتدا یک موسسه تحقیقاتی بود و سپس تبدیل به پژوهشکده شد و امسال نیز مجوز ارتقای پژوهشکده به پژوهشگاه را از وزارت علوم دریافت کردیم. همچنین پژوهشکده های تبریز، اصفهان، رشت و مدیریت بیوتکنولوژی کشاورزی مشهد از پژوهشکده های تابعه ما محسوب می شود که بیانگر پیشرفت فعالیت ها و اقدامات انجام شده طی دو دهه اخیر است.
خوش خلق سیما با اشاره به اینکه معتقدم باید حرفی برای ثروت آفرینی و کارآفرینی داشته باشیم، تصریح کرد: اگر فکر را به پول تبدیل نکنیم و در افزایش تولید ناخالص ملی کشور موثر نباشیم، به اهداف مان دست پیدا نکرده ایم.
وی از افتتاح ساختمان جدید پژوهشگاه در سال آینده خبر داد و افزود: ماموریت پژوهشگاه بیوتکنولوژی کشاورزی، حل مسایل کشاورزی و صنایع مرتبط با استفاده از فناوری های نوین است که در این رابطه، هزینه های تولید، کمیت و کیفیت تولید، تنش های محیطی و آلودگی محیط زیست از جمله چالش های امنیت غذایی و کشاورزی پایدار محسوب می شود.
گسترش بازار جهانی تراریخته در دنیا
رئیس پژوهشگاه بیوتکنولوژی کشاورزی در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به اینکه بر اساس تحقیقاتی که در نشریه های معتبر از جمله مجله نیچر منتشر شده است نمی توانیم زمین های زراعی را برای تامین غذا افزایش دهیم، گفت: تا زمانی که تامین و امنیت غذایی ایجاد نکنیم و خوداتکایی نداشته باشیم، استقلال غذایی در حوزه کشاورزی ایجاد نخواهد شد.
خوش خلق سیما از بیکاری و خشکسالی به عنوان محتمل ترین خطرات جهانی در سال ۲۰۱۶ برای ایران بر اساس تحقیقات بین المللی نام برد و خاطرنشان کرد: بازار جهانی بیوتکنولوژی کشاورزی و بذر تراریخته در دنیا در حال گسترش است و ما همچنان واردکننده محصولات تراریخته هستیم در حالی که توانایی تولید این محصولات در کشور وجود دارد.
لزوم تغییر دیدگاه سیاستگذاران در حوزه کشاورزی
رئیس پژوهشگاه بیوتکنولوژی کشاورزی با بیان اینکه ما باید دید سیاستگذاران حوزه کشاورزی را نسبت به تولید و سیستم موجود در کشاورزی عوض کنیم، به بالا بودن میزان واردات محصولات تراریخته به کشور و لزوم توجه به توانمندی های داخلی در این حوزه اشاره و تصریح کرد: هنوز هیچ گیاه تراریخته ای برای اقتصاد کشور تولید نشده است.
وی با اشاره اینکه اکثر محصولات وارداتی در حوزه کشاورزی تراریخته هستند، اظهار داشت: با توجه به تاکیدات وزیر جهادکشاورزی مبنی بر تلاش برای کاهش واردات محصولات تراریخته، در سال ۹۳ موضوع مجوز رهاسازی پنبه تراریخته از نهادهای قانونی مطرح شد و در سال ۹۴ کمیته ای با حضور نماینده وزارت بهداشت، وزارت علوم، حفظ نباتات، زراعت، دامپزشکی (بدون حق رای) و امور دامی و پژوهشگاه بیوتکنولوژی کشاورزی به ریاست دکتر زند، رئیس سازمان تحقیقات تشکیل شد تا موضوع تراریخته ها موردبررسی قرار گیرد.
بیش از ۹۰ درصد سویا در بازار جهانی، تراریخته است
خوش خلق سیما افزود: در حال حاضر حدود ۷ میلیون تن مجوز واردات ذرت تراریخته در چارچوب های مشخص داریم؛ از جمله اینکه کشور تولیدکننده، خودش باید مصرف کننده همان محصول باشد و اتحادیه اروپا نیز به آن مجوز داده باشد و آن را مصرف کند.
رئیس پژوهشگاه بیوتکنولوژی کشاورزی با بیان اینکه بیش از ۹۰ درصد دانه های روغنی وارداتی هستند، گفت: همچنین بالای ۹۰ درصد سویا در بازار جهانی، تراریخته است و محصولاتی مانند کلزا، سویا، ذرت و پنبه دانه به صورت تراریخته در دنیا تولید می شوند.
وی با اشاره به اینکه ذرت و سویای تراریخته مجوز واردات به کشور دارند، تصریح کرد: ما سالانه به ۳ میلیون و ۴۰۰ هزار تن کنجاله دام نیاز داریم که تنها ۲۰۰ هزار تن تولید خودمان است و بیش از ۳ میلیون، وارداتی است.
۸۸ درصد سموم وارداتی صرف مبارزه با کرم ساقه خوار برنج می شود
خوش خلق سیما افزود: ۸۸ درصد سموم وارداتی ما برای مبارزه با کرم ساقه خوار برنج مصرف می شود و کشاورزان مجبورند با چندین بار سمپاشی نسبت به از بین بردن این سموم در برنج اقدام کنند در حالی که محصولات تراریخته نیاز به مصرف سم ندارد. وی افزود: در همین رابطه پژوهشگاه بیوتکنولوژی کشاورزی موفق به تولید دانش فنی تولید نانوسیلکا از ضایعات برنج یعنی کلش و سبوس شده که یک روش مقرون به صرفه برای تولید این محصول از دورریزهای کشاورزی است.
در واردات و تولید محصولات تراریخته ذینفع نیستیم
رئیس پژوهشگاه بیوتکنولوژی کشاورزی ضمن استقبال از دغدغه های مطرح شده در حوزه محصولات تراریخته و مهندسی ژنتیک اظهار داشت: برخلاف برخی اظهارات مغرضانه، قاطعانه باید گفت ما نه درخصوص واردات و نه در خصوص تولید محصولات تراریخته ذینفع نیستیم بلکه منافع حاصل از مهندسی ژنتیک و بهره مندی از تکنولوژی های حوزه زیست فناوری کشاورزی به شرکت های دانش بنیان و کشاورزان برمی گردد.
وی تصریح کرد: پژوهشگاه آمادگی خود را برای پاسخگویی به هرگونه سوال و ابهام درباره واردات، تولید و مفید یا مضر بودن محصولات تراریخته و تحقیقات مرتبط با آن اعلام می نماید. در عین حال معتقدیم برای تامین غذا و امنیت غذایی نباید جلوی پیشرفت فناوری گرفته شود.
وی به برخی اقدامات انجام شده از سوی محققان کشور در پژوهشگاه بیوتکنولوژی کشاورزی طی سال های گذشته اشاره کرد و  گفت: اصلاح معکوس در خیار با هدف تولید لاین های والدینی، تولید گلرنگ ویرایش شده ژنومی با اولئیک اسید بالا، نقش ژنوتیپ ها و دو رگه های امیدبخش خودناسازاگارو خودسازگار بادام به منظور انتخاب بهترین کشت جهت افزایش عملکرد باغات بادام، تهیه شناسنامه مولکولی و ارزیابی ژنتیکی گونه های ماهی بومی و اقتصادی ایران با هدف تولید ماهیان مولد و احیای ذخایر ژنتیکی و تولیدات آنزیمی از شتر برای هضم علوفه توسط دام از جمله این اقدامات است.
خوش خلق سیما افزود: همچنین طرح خودکفایی غده بذری عاری ویروس در سیب زمینی، طرح تولید پایه های تجاری پسته و دانش فنی تکثیر درون شیشه ای پایه پسته هیبرید خارجی، طرح تکثیر انبوه پایه های تجاری سیب مالینگ، طرح تولید نهادهای ارقام تجاری خرما، دستیابی به دانش فنی سالم سازی موفق برای تولید گیاهان سالم در ارقام و پایه های سیب و گلابی و برنامه جامع کشاورزی هالوفیتی (سالیکورنیا)، بخش دیگری از پروژه های تجاری سازی شده و در حال تجاری پژوهشگاه محسوب می شود.
فناوری های زیستی متعلق به کشور است نه افراد
دکتر سید قاسم حسینی سالکده، معاون پژوهشی پژوهشگاه بیوتکنولوژی کشاورزی نیز در این نشست با ارائه توضیحات مبسوط درباره ژن، ژنوم و مهندسی ژنتیک اظهار داشت: ما در پژوهشگاه تنها از ابعاد علمی و تحقیقاتی درباره مهندسی ژنتیک و محصولات تراریخته و صحبت می کنیم و نباید مباحث و اظهارات سیاسی و اجتماعی مطرح شده در این زمینه را با نتایج تحقیقات و پژوهش های علمی درهم آمیخت.
وی افزود: بسیاری از کشورهای پیشرفته دنیا سال هاست که محصولات تراریخته را مصرف می کنند و درآمدهای کلان نصیب شرکت های فعال در این حوزه می شود و اگر مضر بودن این محصولات از نظر علمی  برای سلامت به اثبات رسیده بود، یقینا این کشورها نیز از مصرف آن خودداری می کردند.
وی با بیان اینکه فناوری های زیستی متعلق به کشور است نه افراد، گفت: با این وجود متاسفانه فناوری هراسی خصوصا درباره مهندسی ژنتیک و محصولات تراریخته بسیار زیاد است به گونه ای که موجب ممانعت برخی دانشجویان در انتخاب رشته مهندسی ژنتیک و یا حتی انصراف آنها از این رشته شده است و این امر اصلا اتفاق خوبی نیست.
حسینی با تشریح روش های مختلف اصلاح گیاهان و اصلاح نباتات سنتی و انتقال ژن در گذر زمان، با اشاره به مراحل آزمایش  تجاری سازی محصولات تراریخته خاطرنشان کرد: علیرغم پیشرفت های صورت گرفته در حوزه مهندسی ژنتیک در کشور، ما مجوز رهاسازی محصولات را نداریم این در حالی است که کشت محصولات تراریخته در دنیا طی سال های گذشته با صفات نسل اول، دوم و سوم افزایش یافته است.
تشریح میزان پذیرش محصولات تراریخته
دکتر پژمان آزادی، قائم مقام فناوری پژوهشگاه نیز در این جلسه درباره تجاری سازی محصولات تراریخته در دنیا و اهمیت آن در کشورهای مختلف جهان توضیحات مختصری ارائه کرد. همچنین دکتر مطهره محسن پور، دبیر کمیته انتقال ژن نیز با ارائه مستندات بین المللی درباره پذیرش محصولات تراریخته در دنیا به سوالات و دغدغه های مطرح شده توسط بازدیدکنندگان پاسخ داد.
در این جلسه، مدیران و کارشناسان حوزه تغذیه و مواد غذایی مرکز مطالعات و پژوهش های لجستیکی دانشگاه امام حسین(ع) و سایر مقامات حاضر اظهار کردند: ما به مراکز تحقیقاتی مانند پژوهشگاه بیوتکنولوژی کشاورزی و نتایج تحقیقاتی آنها اعتماد داریم لیکن سوالات و دغدغه هایی مانند تشکیک برخی افراد نسبت به محصولات تراریخته و ملاحظات مطرح شده و نگاه جهانی نسبت به این محصولات و مهندسی ژنتیک مطرح است که توضیحات ارائه شده، بیانگر زحمات و تلاش های انجام شده محققان کشور در این زمینه است و این اقدامات، قابل تقدیر است.
بازدیدکنندگان همچنین خواستار تداوم تعاملات با پژوهشگاه بیوتکنولوی کشاورزی و ارتباط بیشتر با مجموعه دانشی محققان و نیز آشنایی با امکانات و آزمایشگاه های پژوهشگاه به ویژه در حوزه محصولات تراریخته شدند.
بازدید از بخش های تحقیقاتی
در پایان مدیران و کارشناسان مرکز مطالعات و پژوهش های لجستیکی دانشگاه امام حسین(ع) از آزمایشگاه ها و بخش های مختلف تحقیقاتی پژوهشگاه شامل کشت بافت و سلول، مهندسی ژنتیک، بیوتکنولوژی میکروبی، نانوتکنولوژی کشاورزی، فیزیولوژی مولکولی، زیست شناسی سامانه ها و نیز گلخانه محصولات تراریخته، بازدید و روسای بخش های تحقیقاتی، اعضای هیات علمی و کارشناسان هر بخش، توضیحات لازم را به بازدیدکنندگان ارائه کردند.
 منبع: مرکز اطلاعات بیوتکنولوژی ایران
>
:: همکاری پژوهشگاه بیوتکنولوژی کشاورزی و موسسه رازی در تولید واکسن های نوترکیب ::
 | تاریخ ارسال: ۱۳۹۶/۱۲/۵ | 
همکاری پژوهشگاه بیوتکنولوژی کشاورزی و موسسه رازی در تولید واکسن های نوترکیب
در بازدید مسوولان موسسه تحقیقات واکسن و سرم سازی از پژوهشگاه بیوتکنولوژی کشاورزی، طرفین بر تبادل تجربیات و تهیه تفاهم نامه همکاری تاکید کردند.
به گزارش مرکز اطلاعات بیوتکنولوژی ایران به نقل از روابط عمومی پژوهشگاه بیوتکنولوژی کشاورزی در این جلسه که با حضور دکتر نیراعظم خوش خلق سیما، رئیس پژوهشگاه بیوتکنولوژی کشاورزی، دکتر علی اسحاقی، رئیس موسسه تحقیقات واکسن و سرم سازی رازی و جمعی از پژوهشگران، معاون ها و رؤسای بخش های دو مرکز تحقیقاتی برگزار شد، طرفین بر انجام پروژه های مشترک و گسترش تعاملات بین پژوهشگاه بیوتکنولوژی کشاورزی و موسسه تحقیقات واکسن و سرم سازی رازی تاکید کردند
تهیه تفاهم نامه مشترک بین پژوهشگاه و موسسه رازی در آینده نزدیک
رئیس پژوهشگاه بیوتکنولوژی کشاورزی در این نشست تشریح فعالیت ها و اقدامات پژوهشگاه و پژوهشکده های بیوتکنولوژی کشاورزی در مناطق اظهار داشت: ما بر اساس ماموریت های تعریف شده و با توجه ارتقای پژوهشکده به پژوهشگاه، حوزه صنایع غذایی را به پژوهشکده بیوتکنولوژی شمال غرب کشور (تبریز) و حوزه بیوتکنولوژی جانوری را به پژوهشکده بیوتکنولوژی شمال کشور (رشت) محول کردیم. همچنین در اصفهان، پژوهشکده متابولیت های ثانویه و در مشهد نیز مدیریت بیوتکنولوژی شمال شرق کشور را داریم که در راستای ماموریت های پژوهشگاه بیوتکنولوژی کشاورزی و مهندسی ژنتیک فعالیت می کنند.
وی به استفاده از نیروهای کیفی متخصص در پژوهشگاه اشاره و خاطرنشان کرد: بر همین اساس ما ارتباطات بین المللی را با موسسات و مراکز تحقیقاتی دنیا گسترش دادیم و از معدود موسسات تحقیقاتی هستیم که معاونت فناوری را ایجاد کردیم و با وجود پرشمار نبودن تعداد اعضای هیات علمی، از نظر علمی در سطح وزارت جهاد کشاورزی رتبه نخست را دارا هستیم.
خوش خلق سیما با بیان اینکه ما برای کارهای نوترکیب از جمله واکسن های نوترکیب ارزش زیادی قایل هستیم و بخش اعظم بیوتکنولوژی در این حوزه قرار می گیرد، از وجود زمینه های همکاری مشترک سخن گفت و خواستار تشکیل کمیته تخصصی و علمی مشترک به منظور روان سازی اقدامات و نیز تهیه تفاهم نامه همکاری بین پژوهشگاه و موسسه رازی شد.
وی همچنین اظهار امیدواری کرد تعامل بین پژوهشگاه و موسسه رازی، علاوه بر تاثیر علمی، تاثیر اقتصادی و خروجی محصول به همراه داشته باشد.
همکاری مشترک در زمینه نانو و سیستم بیولوژی
دکتر حسینی سالکده، معاون پژوهشی پژوهشگاه بیوتکنولوژی کشاورزی در این نشست، ضمن اظهار امیدواری نسبت به ارتباط بیشتر بین پژوهشگاه و موسسه رازی گفت: نانو و سیستم بیولوژی موضوعات مهمی هستند که می تواند در همکاری های مشترک بین طرفین مطرح شود ضمن اینکه تجربیات خوبی در حوزه واکسن ها در پژوهشگاه داریم.
وی اظهار داشت: بیشتر پروتئین های که تولید می کنیم، آنزیم هایی با کاربرد تشخیصی و دارویی هستند و ما از همکاری های دوسویه در زمینه های مختلفی پروتئینی استقبال می کنیم.
منفعت رسانی به جامعه، ماموریت مهم پژوهشگاه
دکتر پژمان آزادی، قائم مقام فناوری پژوهشگاه بیوتکنولوژی کشاورزی گفت: یکی از اقدامات پژوهشگاه در سال جاری، راه اندازی معاونت فناوری بوده است و ماموریت نخست ما، منفعت رسانی به جامعه، افزایش تولید ناخالص ملی کشور و اشتغال زایی در کشور با استفاده از فناوری ها و محصولات فناورانه در حوزه بیوتکنولوژی کشاورزی است که از این طریق برندسازی و افزایش درآمد برای پژوهشگاه را نیز به دنبال خواهد داشت.
وی ارتباط با صنعت، توسعه فناوری و مالکیت فکری و انتقال فناوری را از ماموریت های واحد فناوری برشمرد و با اشاره به فرایند ارائه ایده تا بازار در پژوهشگاه بیوتکنولوژی کشاورزی اظهار داشت: دریافت ایده فناورانه، امکان سنجی، مشارکت بخش خصوصی، حفاظت از دانش فنی و انتقال دانش فنی با ایجاد شرکت دانش بنیان فرایندها و مراحلی هستند که برای تجاری سازی محصولات در پژوهشگاه مدنظر قرار می گیرند.
آزادی تصریح کرد: در این زمینه استانداردها و چشم انداز گسترده ای حتی فراتر از استانداردهای بین المللی در زمینه درآمدزایی، دانش فنی، پتنت داخلی، پتنت بین المللی، قرارداد انتقال فناوری، یافته ترویجی و شرکت های استارتاپ تعریف کرده ایم.
قائم مقام فناوری پژوهشگاه بیوتکنولوژی کشاورزی با اشاره به نقش ایجاد مراکز رشد در پژوهشکده های تابعه و نیز راه اندازی شرکت های دانش بنیان و واگذاری پروژه ها به بخش خصوصی برای حمایت از آنها اظهار داشت: یکی از بهترین مثال ها در این زمینه دانشگاه کالیفرنیاست که بیشترین ارزش افزوده را با حمایت از شرکت های دانش بنیان ایجاد کرده است. در این دانشگاه از سال ۱۹۶۸ تا ۲۰۱۵، تعداد هزار و ۲۶۷ شرکت تاسیس شدند که حدود نیمی از آنها غیرفعال شدند اما ۶۲۲ شرکت همچنان فعال هستند و طبق تعهدات شان بیش از ۲۰ میلیارد دلار ارزش افزوده ایجاد کرده اند.
وی اظهار امیدواری کرد که با حمایت از شرکت های دانش بنیان واقعی که صاحب ایده هستند، مسیر پیشرفت را طی کنیم و در افزایش تولید ناخالص ملی کشور تاثیرگذار باشیم.
همکاری دوسویه در زمینه تولید واکسن های نوترکیب
دکتر مامنی، رئیس بخش نانوتکنولوژی کشاورزی نیز در این جلسه اظهار داشت: در بخش نانوتکنولوژی ما بر روی تهیه ترکیبات نانویی مختلف و اپلیکیشن های آن در بخش کشاورزی و در گام اول در زمینه تولید محصولات نانوسموم و نانوکودهای کشاورزی فعالیت می کنیم و موفق شدیم فرمولاسیون های مختلفی را از نانوکودهای آهسته رهش داشته باشیم. هدف ما نیز افزایش اثربخشی این ترکیبات و کاهش بقایای سموم در محصولات کشاورزی است.
عضو هیات علمی پژوهشگاه بیوتکنولوژی کشاورزی با اشاره به اینکه مطالعات اولیه ای بر روی واکسن ها انجام شده است، گفت: امیدواریم بتوانیم ترکیباتی را تهیه کنیم که واکسن های مختلف خصوصا واکسن های نوترکیب را با شیوه ای مطمئن تر به مسیر مصرف آن هدایت کنیم. با این توصیف روی نانوواکسن ها با توجه به دانش خوبی که در زمینه سیستم بیولوژی در پژوهشگاه وجود دارد، دلیوری سیستم های هوشمندی را در دست طراحی و ساخت داریم و امیدواریم بتوانیم معضلات واکسن ها از جمله پایداری آنها را در مقابل حرارت یا رسانش آنها به محلی که مورد مصرف هست، بهبود بخشیم.
وی با اشاره به یکی از زمینه های همکاری بین پژوهشگاه و موسسه رازی در زمینه واکسن های طیور افزود: با توجه به ماموریت های پژوهشگاه و سازمان تحقیقات، تمرکز و تاکید ما بر روی واکسن های دام و طیور است و در گام اول دو واکسن آنفلوانزا و نیوکاسل خصوصا آنفلوانزا را مدنظر داریم که بتوانیم بهبودهایی را بر روی زمینه رسانش و اثربخشی نانوواکسن های طیور داشته باشیم.
یکی از مهم ترین مراکز آنالیز داده ها را در کشور داریم
دکتر محمدرضا غفاری، رئیس بخش زیست شناسی سامانه ها نیز در این جلسه با اشاره به تشریح سیستم بیولوژی گفت: سرعت تکنولوژی های نوین، حجم وسیعی از داده ها را ایجاد کرده است و اگر بخواهیم به یک هدف برسیم باید تمام حوزه های مرتبط را که در داخل سلول اتفاق می افتد، بررسی کنیم.
وی افزود: در سال ۹۳ با ادغام سه بخش پژوهشگاه از جمله ژنومیکس، بیوانفورماتیک و سیستم بیولوژی، بخش زیست شناسی سامانه ها ایجاد شد که هدف اصلی آن این است که با استفاده از اطلاعات موجود بتوانیم ماده ای را تعریف کنیم که فنوتیپی را در ارتباط با یک موضوع خاص، به هدف برسانیم. برای تحقق این امر، پژوهشگاه، زیرساخت هایی را ایجاد کرده که بیوانفورماتیک یکی از آنها محسوب می شود.
غفاری با بیان اینکه ما در حال حاضر یکی از مهم ترین مراکز آنالیز داده را در کشور داریم، اظهار داشت: بسیاری از پروژه های مهمی را در زیست شناسی سامانه ها، آغاز کرده ایم که متاژنوم آنالیسیس یکی از آنهاست؛ یعنی از یک حوزه فیزیکی می توان تمام موجودات در آن زمینه را آنالیز کرد که در این حوزه متاژنوم، پروژه های بزرگی را در بخش گیاهی و جانوری در حال اجرا داریم و از جمله آنها می توان به متاژنوم شکمبه نشخوارکنندگان مانند شتر و گاو اشاره کرد.
وی افزود: ما به دنبال این هستیم که با جداسازی ماکروبیوم که در شکمبه وجود دارد، مواد با ارزشی از آن تولید کنیم و ژنوم هایی را انتخاب کنیم که قادر باشند آنزیمی را تولید کنند که آن آنزیم با فعالیت بالا قادر باشد ترکیبات لازم را دایجست کند.
غفاری ادامه دارد: همچنین در زمینه متاژنوم گیاهی، تلاش کرده ایم به باکتری هایی که همزیست هستند، دست پیدا کنیم که در بحث هالوفیت ها از جمله گیاه سالیکورنیا این کار را انجام دادیم تا در برابر تنش های محیطی مقاوم باشند.
در ادامه این جلسه، رئیس و معاونان موسسه تحقیقات واکسن و سرم سازی رازی نیز در سخنانی به بیان دیدگاه های خود پرداختند و در پایان از بخش های مختلف تحقیقاتی پژوهشگاه بیوتکنولوژی کشاورزی از جمله بخش کشت بافت و سلول، بخش بیوتکنولوژی میکروبی، بخش زیست شناسی سامانه ها، بخش نانوتکنولوژی کشاورزی و بخش مهندسی ژنتیک بازدید کردند و با تشریح فعالیت ها و اقدامات هر بخش توسط روسای بخش ها و اعضای هیات علمی حوزه مربوطه، با دستاوردها و محصولات پژوهشگاه آشنا شدند. مسئولان موسسه رازی همچنین از گلخانه محصولات تراریخته دیدن کردند.
>
:: ابداع روش اصلاح ژنتیکی سریع گیاهان در انگلستان ::
 | تاریخ ارسال: ۱۳۹۶/۱۲/۵ | 

ابداع روش اصلاح ژنتیکی سریع گیاهان در انگلستان
پژوهشگران انگلیسی با ابداع روش speed breeding به پیشرفت قابل ملاحظه ای در اصلاح گیاهان دست یافتند.
به گزارش مرکز اطلاعات بیوتکنولوژی ایران به نقل از زیست فناوری کشاورزی گروهی از دانشمندان مرکز تحقیقاتی جان اینس با همکاری دانشمندان استرالیایی در پی یافتن راه های سریع تر رشد نسل های حاصل از تلاقی محصولات زراعی به منظور سرعت بخشیدن به ایجاد انواع بهتر و مقاوم تر گیاهان هستند.
تلاقی دادن، رشد و انتخاب گیاهان فرآیندهایی زمانبر هستند و سال ها به طول می انجامد تا دانه هایی که دارای ویژگی های ژنتیکی مطلوب مانند عملکرد زیاد، کیفیت بالای تغذیه یا مقاومت در برابر بیماری ها هستند، تولید شوند. اما با رشد گیاهان در گلخانه های تحت نور LED، به منظور کمک به فتوسنتز، با طول دوره روشنایی ۲۲ ساعت در روز، محققان می گویند که می توانند به  شش نسل گندم در سال برسند که سه برابر سریعتراز روش های موجود است.
دکتر براند ولف، پژوهشگر مرکز تحقیقاتی جان اینس می گوید: “ما برای تولید محصولاتی با عملکرد بیشتر و مقاوم تر در سطح جهانی، چالش بزرگی را پیش رو داریم. توانایی ایجاد نسل های بیشتر در زمان کمتر به ما کمک می کند تا سریعتر ترکیبات ژنتیکی مختلف را آزمایش و بهترین ترکیب ها را برای محیط های مختلف پیدا کنیم. این تکنولوژی جدید گیاهانی را ایجاد می کند که بهتر و سالم تر ازانواعی هستند که توسط روش های معمول ایجاد می شوند.”
دکتر ولف می گوید: چندین محصول اساسی در سال های اخیر با این روش اصلاح شده اند و با توجه به نیاز به تغذیه جمعیت جهانی رو به رشد، تأثیراین روش جدید در نهایت می تواند در کنار تکنیک های shuttle-breeding درانقلاب سبز بعد از جنگ جهانی دوم معرفی گردد.”
با این روش اصلاحی می توان نسل های بیشتری از ترکیبات ژنتیکی اصلاحی و جدید را در زمان کوتاهتری بررسی کرد. تا کنون دانشمندان موفق شده اند در قالب این پروژه تحقیقاتی به شش نسل گندم، جو، نخود و چهار نسل کلزا در سال دست یابند.
 منبع: مرکز اطلاعات بیوتکنولوژی ایران
>
:: تولید گوجه فرنگی تراریخته در ترکیه ::
 | تاریخ ارسال: ۱۳۹۶/۱۱/۳۰ | 
تولید گوجه فرنگی تراریخته در ترکیه
تولید گوجه فرنگی تراریخته در ترکیه امیدها را برای کاهش استفاده از سموم پرخطر تازه کرده است.
به گزارش مرکز اطلاعات بیوتکنولوژی ایران به نقل از ساینس ترندز گروهی از پژوهشگران بخش زیست شناسی مولکولی و ژنتیک در موسسه فناوری ازمیر در ترکیه موفق شدند گوجه فرنگی های تراریخته مقاوم به آفت مینور را تولید کنند. تولید تجاری این گوجه فرنگی باعث کاهش قابل توجه مصرف سموم خواهد شد.
در این پژوهش، یک ژن از باکتری باسیلوس تورینجسیس وارد ژنوم گیاهان گوجه فرنگی شده است. این گوجه فرنگی های تراریخته نسبت به آفت مگش مینور صد در صد مقاوم هستند و در اثر حمله آفت از بین نمی روند.
مگس مینور حشره ای است که روی برگ های گوجه فرنگی تخم گذاری می کند. تخم های این حشره وارد بافت برگ شده و به کرم تبدیل می شوند که در نهایت باعث از بین رفتن برگ ها و خشک شدن بوته گوجه می شود. در مراحل بعد این مگس وارد گوجه شده و میوه گوجه فرنگی را کاملا فاسد می کند. گوجه های آفت زده ظاهر سالمی دارند.
طبق اعلام سازمان غذا و کشاورزی ملل متحد (FAO) 2.75 میلیون تن آفت کش در سال ۲۰۱۵ مصرف شده است. آفت کش ها بیشتر با هدف مبارزه با حشرات تولید و مصرف شده اند.
سموم آفت کش در طی چند دهه، زندگی موجودات غیرهدف همچون ماهی ها و سایر آبزیان و موجودات زنده ای که از این آبزیان تغذیه می کنند را به خطر انداخته اند. آثار زیانبار سموم پژوهشگران را واداشته است تا به دنبال روشی جایگزین و سالم برای دفع آفات در کشاورزی باشند.
یکی از روش های کنترل آفات استفاده از پروتئین به دست آمده از یک باکتری خاکزی است. باسیلوس تورینجنسیس (Bt) پروتئین های کریستالی مقاوم به آفت تولید می کند. بیش از ۵۰ سال است که این پروتئین ها در کشاورزی ارگانیک برای مبارزه با آفات استفاده می شوند. پروتئین های بی تی انواع مختفی دارند که به گیاه برای مقاوم شدن در برابر حشرات مختلف کمک می کنند. مهندسی ژنتیک جایگزینی مناسب برای روش استفاده خارجی از این پروتئین ها است. به کمک مهندسی ژنتیک گیاهان قادر خواهند بود پروتیئن های بی تی موسوم به پروتئین های کرای (Cry) را تولید کنند و نیازی به محلول پاشی این آفت کش های ارگانیک نخواهد بود.


کشاورزان ایرانی نیز با این آفت دست و پنجه نرم می کنند. مگس مینور یکی از عوامل اصلی وارد شدن خسارت به محصول گوجه فرنگی است و باعث از بین رفتن محصول گوجه فرنگی و در پی آن افزایش قیمت آن است.
این مگس از کشورهای همسایه وارد کشور ایران شده است و در برابر اکثر سموم مقاوم است. برای مبارزه با این آفت سم پاشی به فاصله هشت روز یک بار انجام می شود که مخاطرات فراوانی برای کشاورزان، مصرف کننده ها و محیط زیست در پی دارد.
نتایج این پژوهش نشان می دهد که گوجه فرنگی تراریخته می تواند استفاده از سموم حشره کش را برای کنترل آفت مینور به مقدار قابل توجهی کاهش دهد. از سوی دیگر خسارت این حشره روی محصول گوجه فرنگی بین پنجاه تا صد درصد گزارش شده است و پتانسیل تولید مثلی بالا، آن را به یک حشره خطرناک تبدیل کرده است. به نظر می رسد مهندسی ژنتیک تنها را راه موثر مقابله با این آفت باشد.
نتایج این پژوهش در مجله علمی کشت سلول، بافت و اندام های گیاهی منتشر شده است.
تهیه و تنظیم:شقایق فکوری
 

 
>
:: آمادگی برای تولید محصول تراریخته ::
 | تاریخ ارسال: ۱۳۹۶/۱۱/۳۰ | 
رئیس انجمن علمی ایمنی زیستی خبر داد:
آمادگی برای تولید محصول تراریخته
رییس انجمن علمی ایمنی زیستی می گوید با وجود الزام قانونی برای حرکت کشور به سمت کشت و تولید محصولات تراریخته کشاورزی و آمادگی برای تولید، ایجاد نگرانی های بی اساس روند تولید را کند کرده است.
به گزارش مرکز اطلاعات بیوتکنولوژی ایران به نقل از ایرنا دکتر بهزاد قره یاضی گفت طبق ماده دو قانون ایمنی زیستی نه تنها تولید و مصرف این محصولات مجاز است بلکه قانون دولت را مکلف به فراهم‌آوری تمهیدات لازم در جهت تولید و مصرف این محصولات کرده است.
همچنین آخرین قانون مصوب مجلس درباره محصولات تراریخته، قانون برنامه ششم توسعه است که البته این قانون هم هرگز معتقد به ممنوعیت ۱۰۰ درصدی محصولات تراریخته نیست و بر اجرای قانون ایمنی زیستی جمهوری اسلامی ایران تاکید می کند.
این درحالیست که در سال‌های اخیر شاهد هجمه‌های رسانه‌ای علیه این محصولات هستیم که اعتراضات شدید و متعدد جامعه علمی کشور را به دنبال داشته است
بهزاد قره یاضی روز چهارشنبه در گفت و گو با خبرنگار اقتصادی ایرنا درخصوص ادعای برخی مبنی بر تولید برنج تراریخته در کشور افزود: طی سالهای اخیر فناوری هراسان درخصوص تولید و مصرف محصولات تراریخته نگرانی هایی را برای مردم ایجاد کردند که ما برای ادای احترام به نگرانی های افکار عمومی و ایجاد امنیت روانی جامعه آزمایشات مزرعه ای برنج را در سال ۱۳۹۶ متوقف کردیم.
وی اظهارداشت: در سال ۹۶ حتی آزمایشات مزرعه ای  پژوهشی برنج تراریخته نیز متوقف شد.
به گفته وی، این درحالیست که طبق قانون با تولید آزمایشی و پژوهشی برنج تراریخته در سالهای گذشته شرایط تولید و رهاسازی این نوع برنج فراهم شده است.
وی گفت: با توجه به اینکه برنج تراریخته در سال ۱۳۸۳ به صورت قانونی رهاسازی شده است، و با وجود آنکه اکنون نیازی به اخذ مجوزهای مجدد وجود ندارد اما در حال حاضر ضمن توقف اقدام برای تولید تجاری این محصول تا دو سال آینده در تلاش هستیم تا به طور داوطلبانه مجوز دوباره ای را بر اساس قوانین جدید اخذ کنیم تا شائبه ای باقی نماند.
قره یاضی ادامه داد: افرادی که مدعی هستند برنج تراریخته به صورت انبوه در ایران کشت می شود یا واردات آن صورت می گیرد دروغگوهایی هستند که برای اهداف سیاسی، اقتصادی و شرارتی اقدام به چنین ادعاهایی می کنند.
وی تصریح کرد: در سالهای ۸۳ و ۸۴ تولید برنج تراریخته در سطح چندین هکتار نیز انجام شد اما در سال ۱۳۹۶ برای تولید برنج تراریخته هیچ نوع تولید آزمایشی هم نداشتیم.
وی با تاکید بر اینکه متاسفانه در حال حاضر برنج تراریخته در شمال کشور وجود ندارد تا بخواهد در اختیار کشاورزان قرار بگیرد، گفت: امیدوارم روزی برنج تراریخته در شمال کشور به شکل انبوه کشت شود.
به گزارش ایرنا، محصول تراریخته به آن دسته از مواد غذایی اطلاق می‌شود که ساختار ژنتیکی آن از طریق مهندسی ژنتیک تغییر یافته باشد. این تغییر معمولاً جهت بهبود مقاومت گیاه به برخی آفات یا بیماریهای گیاهی و برای بهبود عملکرد گیاه و بهره وری کشاورز صورت می‌گیرد.
محصولات تراریخته نسبت به محصولات معمولی از سلامت و ایمنی بالاتری برخوردار هستند.
براساس ماده دو قانون ایمنی زیستی تولید، کاشت، برداشت، رهاسازی، صادرات، واردات و مصرف محصولات تراریخته نه تنها مجاز است بلکه دولت را به فراهم آوری تمهیدات لازم برای اقدامات مذکور مکلف می کند.
انجمن ایمنی زیستی متشکل از پزشکان، طرفداران محیط زیست، متخصصان کشاورزی و بیوتکنولوژی و مهندسی ژنتیک و استاندارد و ایمنی است و حفظ محیط زیست و سلامتی انسان را مدنظر دارد.
قانون ایمنی زیستی مربوط به سال ۱۳۸۳ است که به تصویب مجلس شورای اسلامی رسید.
منبع: مرکز اطلاعات بیوتکنولوژی ایران

 
>
:: تدوین برنامه ملی علم و فناوری و اقتصاد دانش بنیان در حوزه کشاورزی، آب و منابع طبیعی ::
 | تاریخ ارسال: ۱۳۹۶/۱۱/۳۰ | 
تدوین برنامه ملی علم و فناوری و اقتصاد دانش بنیان در حوزه کشاورزی، آب و منابع طبیعی
برنامه ‏های اجرایی هم‏ اندیشی تدوین برنامه ملی علم و فناوری و اقتصاد دانش بنیان در حوزه کشاورزی، آب و منابع طبیعی تدوین می شود.
به گزارش مرکز اطلاعات بیوتکنولوژی ایران به نقل از روابط عمومی دبیرخانه شورای عالی عتف، دکتر آرش رزمی دبیر اجرایی این همایش، در خصوص برنامه های اجرایی هم اندیشی تدوین برنامه ملی علم و فناوری و اقتصاد دانش بنیان در حوزه کشاورزی، آب و منابع طبیعی گفت: این هم ‏اندیشی یک روزه در راستای مصوبات بیستمین جلسه شورای عالی عتف، که دبیرخانه شورا را موظف کرده است با همکاری دستگاه‏ های اجرایی برنامه های ملی علم و فناوری و اقتصادهای دانش بنیان حوزه های مرتبط با کمیسیون های تخصصی را تدوین و به تصویب شورای عالی عتف برساند برگزار خواهد شد.
وی افزود: بر این اساس دبیرخانه شورای عالی عتف قصد دارد با همکاری دستگاه های اجرایی، بخصوص سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، پیش نویس آماده شده برنامه علم و فناوری حوزه کشاورزی، آب و منابع طبیعی را طی این هم اندیشی یک روزه مورد بررسی و بازبینی قرار دهد.
گفتنی است این هم اندیشی در روز در چهارشنبه ۹ اسفند ماه از ساعت ۸ صبح در محل سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی با حضور بیش از ۲۵۰ نفر از متخصصان، صاحبنظران و خبرگان این حوزه، برگزار خواهد شد.
بر این اساس مدیران دانشکده های کشاورزی و منابع طبیعی کشور، موسسات تحقیقاتی سازمان تحقیقات، مدیران اجرایی سازمان و بخش هایی از وزارت جهاد کشاورزی، تمامی انجمن های مرتبط با کشاورزی، آب و منابع طبیعی، صاحبنظران بخش های مختلف از وزارت نیرو، سازمان حفاظت محیط زیست و سایر دستگاه های مرتبط و همچنین تعداد کثیری از خبرگان این حوزه که در دانشگاه ها و سایر مراکز مشغول به فعالیت هستند در این همایش حضور خواهند داشت.
در این رویداد پیش نویس برنامه توسط دبیر علمی هم اندیشی ارائه خواهد شد. سپس افراد شرکت کننده بر اساس تخصص خود در قالب ۴ کمیته مستقل در دو نوبت صبح و بعد از ظهر، اهداف، برنامه ها و راهبردهای مربوطه را به بحث و بررسی خواهند گذاشت.
این کمیته‏ ها شامل امنیت غذایی، مدیریت آب و آبخیزداری، منابع طبیعی و تغییر اقلیم، مدیریت، اقتصادی و اجتماعی خواهد بود.
اطلاعات بیشتر و پوستر نشست را از اینجا دریافت کنید.
منبع: مرکز اطلاعات بیوتکنولوژی ایران

 
>
:: همراهی پژوهشگران و مجلس در حوزه تراریخته ::
 | تاریخ ارسال: ۱۳۹۶/۱۱/۳۰ | 


همراهی پژوهشگران و مجلس در حوزه تراریخته
رئیس انجمن ایمنی زیستی گفت: بند الحاقی ۴ تبصره ۱۱ قانون بودجه سال ۹۷ که مربوط به افزایش عوارض ورودی محصولات تراریخته بود، در مجلس شورای اسلامی رای نیاورد و از بودجه حذف شد.
به گزارش مرکز اطلاعات بیوتکنولوژی ایران به نقل از مهر بهزاد قره‌یاضی اظهار داشت: در بند الحاقی ۴ تبصره ۱۱ قانون بودجه سال ۱۳۹۷ ، مقرر شده بود که مصرف محصولات تراریخته انسانی ممنوع شود و سازمان پدافند غیر عامل به فهرست صادرکنندگان مجوز ورود محصولات تراریخته اضافه شود. در همین حال ۱۰ درصد عوارض ورودی به محصولات تراریخته وارداتی اضافه شود.
وی با تاکید بر اینکه تلاش پژوهشگران و روشنگری جامعه علمی سبب شد که این پیشنهاد عجولانه از بودجه ۹۷ حذف و از دستور کار خارج شود، گفت: معایب این بند الحاقی عجولانه و عوارض ناشی از آن پیش از این توسط انجمن ایمنی زیستی به اطلاع مسئولان رسیده بود.
رئیس انجمن ایمنی زیستی با اشاره به حمایت جامعه علمی و همراهی برخی نمایندگان مجلس در روشنگری مشکلات این تصمیم، اضافه کرد: نمایندگان مجلس با رای قاطعی این بند الحاقی را برای بررسی بیشتر به کمیسیون تلفیق فرستادند و در این کمیسیون، اعضا با دقت نظر بیشتر رای به حذف کل بند الحاقی دادند.
قره‌یاضی این اقدام را دستاورد مهمی برای جامعه علمی کشور عنوان کرد و گفت: با این وجود اما همچنان حجم واردات محصولات تراریخته (و غیر تراریخته) به کشور آزار دهنده است و ما تاکید داریم که تولید برخی محصولات تراریخته (از جمله پنبه تراریخته مقاوم به آفات) در کشور تا مرز خودکفایی و حتی صادرات امکانپذیر است.
گفتنی است در جریان بررسی قانون بودجه سال ۹۷  نمایندگان محترم مردم به ویژه دکتر سروش نماینده تهران و دکتر جعفرزاده ایمن آبادی نماینده مردم رشت در مجلس شورای اسلامی  یادداشت های فاضلانه ای را برای روشنگری در مورد معایب این بند الحاقی منتشر کرده بودند.
منبع: مرکز اطلاعات بیوتکنولوژی ایران

 
>
:: برنج تراریخته در بازار استرالیا و نیوزیلند ::
 | تاریخ ارسال: ۱۳۹۶/۱۱/۲۴ | 

برنج تراریخته در بازار استرالیا و نیوزیلند

مجوز استفاده از محصولات حاوی برنج طلایی تراریخته که با هدف مهار کمبود ویتامین آ تولید شده است در استرالیا و نیوزیلند صادر شد.

به گزارش مرکز اطلاعات بیوتکنولوژی ایران به نقل از food navigator مجوز مصرف برنج طلایی تراریخته در استرالیا و نیوزیلند در پی تقاضای موسسه بین المللی تحقیقات برنج به اداره استانداردهای غذایی استرالیا نیوزیلند (FSANZ) صادر شده است.

برنج طلایی یکی از ارقام برنج است که توسط مهندسی ژنتیک برای تولید بتاکاروتن، پیش ماده ویتامین A، در دانه برنج تولید شده است. بتاکاروتن در برگ های برنج غیرتراریخته برای انجام فتوسنتز تولید می شود اما در دانه برنج وجود ندارد. برنج طلائی با انتقال یک ژن از گل نرگس و یک ژن از یک باکتری به برنج تولید شده است.

برنج طلایی با هدف کمک به رفع کمبود ویتامین آ طراحی و تولید شد. فیلیپین، اندونزی و بنگلادش از جمله کشورهایی هستند که احتمال ابتلا به کمبود ویتامین A در آن ها بسیار بالاست. با توجه به اینکه ۶۰ تا ۷۰ درصد از انرژی مردم در این کشورها از برنج تامین می شود، مصرف برنج طلایی می تواند برای مقابله با این کمبود بسیار امیدوار کننده باشد.

آمریکا و کانادا نیز در حال بررسی درخواست های مشابه برای صدور مجوز مصرف برنج طلایی تراریخته هستند.  

نتایج بررسی کشوری سلامت و بیماری که در سال ۱۳۷۸ انجام شد، نشان داده است که ۲٫۵ درصد جمعیت ۲ سال به بالا در ایران مبتلا به کمبود ویتامین A هستند. بر اساس معیار پیشنهادی سازمان جهانی بهداشت، کمبود ویتامین آ در جامعه ای که ۱ درصد کودکان ۲ تا ۶ ساله از آن نقص رنج ببرند، به عنوان یک مشکل بهداشتی در آن جامعه محسوب می شود.

منبع: مرکز اطلاعات بیوتکنولوژی ایران
>
:: تحقیقات علمی سلامت تراریخته ها را تایید کرده است ::
 | تاریخ ارسال: ۱۳۹۶/۱۱/۲۳ | 
بنیانگذار سازمان مردم نهاد "مکتب حرمت حیات"

تحقیقات علمی سلامت تراریخته ها را تایید کرده است

چندی پیش کانال رسمی مکتب حرمت حیات با انتشار بیانیه ای خبر از شروع مطالعاتی پیرامون محصولات تراریخته توسط کارشناسان جوان این مرکز داد. در بیانیه این مکتب گفته شده بود : با توجه به حساسیت عمومی ایجاد شده درباره…
چندی پیش کانال رسمی مکتب حرمت حیات با انتشار بیانیه ای خبر از شروع مطالعاتی پیرامون محصولات تراریخته توسط کارشناسان جوان این مرکز داد. در بیانیه این مکتب گفته شده بود :

با توجه به حساسیت عمومی ایجاد شده درباره استفاده از محصولات تراریخته در سبد غذایی مردم و با در نظر گرفتن “اصل مطالعه و تحقیق بدون تعصب” برای نیل به “حقیقت”،  گروهی از محققان و پژوهشگران جوان “مکتب حرمت حیات” مطالعاتی را درباره‌ی کم و کیف استفاده از این محصولات آغاز نموده اند که در آن پروژه‌ ضمن بررسی فکت های علمی موجود در مخالفت یا موافقت استفاده از این قبیل محصولات به ابعاد فقهی، اجتماعی، اقتصادی ، محیط زیستی، سیاسی و امنیتی آن نیز می پردازند. آنچه که در پایان پروژه به دست آید نظر رسمی و “بدون تعصب” مکتب حرمت حیات خواهد بود.

بابک توتونچی بنیانگذار مکتب حرمت حیات در روز چهارشنبه ۱۸ بهمن در گفتگو با انتخاب خبر، به بیان مطالبی پیرامون محصولات تراریخته پرداخته است که حاکی از واقع بینی مبتنی بر پژوهش مکتب حرمت حیات در حوزه فناوری مهندسی ژنتیک و محصولات تراریخته است.

امروز همه‌ی ما شاهد بروز فجایع عدیده ای در محیط زیستمان هستیم. اتفاقات نامطلوبی که یا به دست بشر رقم می خورند و یا مستقیما در اثر فعل و انفعالات اقلیمی حادث می شوند.

آندسته از پدیده هایی که به صورت طبیعی در محیط زیست رقم می خورند را خود طبیعت مدیریت می کند اما باید ببینیم مدیریت، کاهش و جبران آن آسیب هایی که به دست خود ما بر پیکره‌ی محیط زیستمان وارد می شوند به عهده‌ی کیست؟ باید فکر کنیم که آیا با شعاردادن دردی را می شود درمان کرد؟ آیا با ایجاد ترس و هراس از دانش های نوین در دل مردم و مسئولان و تنها با روشهای سنتی و قدیمی می توان محیط زیست را نجات داد؟

حقیقت این است: سد سازی های بی رویه برای تامین آب کشاورزی، شرب و صنعت که کشاورزی بیشترین سهم را در این بین دارد. آری؛ این تاسف بارترین خبری است که امروز می شنوید: تالابهای ما در بشقاب غذای ما و توسط خود ما خورده می شوند. حقابه‌ی تالابها را به کشاورزی اختصاص می دهیم که یکی از بیشترین هدر رفت های آب در دنیا را به نام خودمان ثبت کنیم! آبیاری های غیر اصولی و کشاورزی های غیر علمی! باید بگویم خودکفایی در تولید برخی محصولات کشاورزی به قیمت مرگ بستر و فرونشست زمین در دشتهای ایران اتفاق افتاده است. آب متری ۳۵۰۰ تومان را با سوبسید به کشاورزی می دهیم که نتیجه اش هندوانه هایی با قیمت کیلویی ۱۰۰ تومان است.

حال باید چکار کنیم؟ آیا به تدریج و باهمین رویه شاهد مرگ تدریجی زمین و ساکنانش در ایران باشیم یا به دنبال واردات آب مجازی از خارج برویم؟ پس با جمعیت کشاورزانی که بیکارخواهند شد چه کنیم؟ با کدام تکنولوژی سلامت محصولات کشاورزی وارداتی را چک کنیم؟ و یا اینکه مثل ۲۰ سال گذشته در مقابل تولید داخلی مانع تراشی کنیم و در عین حال وارد کننده‌ی چشم بسته و بی ضابطه‌ی تراریخته های خارجی باشیم؟

به نظرتان تولید بذرهای مقاوم به شوری و بی آبی در داخل کشور ما را از این بحران زیستی، اقتصادی، اجتماعی و حتی امنیتی رها نمی کند؟

یا اینکه مثلا در شمال کشور که علی القاعده به دلیل آب و هوای خوبش باید محلی برای درمان طبیعی بسیاری از بیماران صعب العلاج باشد امروز شاهد رشد عجیب و بی رویه‌ی انواع سرطان به ویژه سرطان های معده و دستگاه گوارش هستیم!

چرا؟ چون بیشترین میزان مصرف سموم کشاورزی و آفت کشها را در آنجا داریم و آب و خاک و محصولات باغی و در یک کلمه زندگی مردم را با استفاده‌ی بی رویه از انواع سموم مهلک آلوده کرده اند!

خب آیا زمان استفاده از بذرهایی که تا ۹۰ درصد استفاده از این سموم را کاهش می دهند فرار نرسیده؟

مگر مقام معظم رهبری در سخنرانی نوروز ۹۶ در مشهد مقدس نفرمودند: هر چیزی که امکان تولیدش در داخل کشور وجود داشته باشد وارداتش دارای اشکال شرعی است.

پس چطور ما نزدیک به دو دهه خوراک تراریخته‌ی خارجی و به ویژه آمریکایی خوردیم و در خیابان مرگ بر آمریکا گفتیم اما از دانشمند و تولید کننده‌ی داخلی حمایت شایسته ای نکردیم؟

در بند ۸ سیاست های ابلاغی مقام معظم رهبری در حوزه‌ی محیط زیست “تولید محصولات سالم و ارگانیک ” را در دستور کار تمامی بخش های ذیربط قرار داده اند.

همچنین در بند ۱۳ آن سیاست ها آمده است؛ “ارتقاء مطالعات و تحقیقات علمی و بهره‌مندی از فناوری‌های نوآورانه زیست محیطی و تجارب سازنده بومی در زمینه حفظ تعادل زیست بوم‌ها و پیشگیری از آلودگی و تخریب محیط زیست.”

ما در مطالعات متعددی که در زمینه‌ی محصولات تراریخته داشتیم تا به امروز حتی یک مقاله‌ی آی اس آی در رد سلامت یا در تایید بیماریزا بودن محصولات تراریخته پیدا نکرده ایم اما گزارشهای خبری و کارهای ژورنالیستی و سیاسی اِلاماشا الله موجود هستند.

اینکه همه بیایند و به تحقیق دکتر سرالینی استناد کنند کفایت نمی کند چرا که از نظر بسیاری از دانشمندان مطرح، آن تحقیق دارای خدشه‌ی علمی ست.

شاید الان بخواهید سوال کنید که پس چرا مکتب حرمت حیات تا پیش از این با تراریخته ها مخالفت می کرد؛ پاسختان این است:

مکتب حرمت حیات مجموعه ای از نیروهای مردمی و هیئت های علمی را با خود همراه دارد و منافع او فقط و فقط با منافع مردم و محیط زیست تامین و تکمیل می شوند بنابراین عقل سلیم ایجاب می نماید که وقتی شبهه ای در جامعه درباره‌ی موضوع با اهمیتی اینچنین مطرح میگردد، تا زمان روشن شدن حقیقت روش احتیاط در پیش گرفته شود.

این همان قاعده‌ی فقهی “دفع ضرر محتمل” است یعنی اگر احتمال ضرر و ضِرار شخص یا اشخاصی در امری به نظر برسد باید تا رفع آن احتمال خطر و رسیدن به یقین از آن پرهیز نمود.

ما نیز اگر مخالفتی کرده ایم بر همین اساس بود که تا پیش از تکمیل این تحقیقات احتیاط را در پیش گرفته بودیم.

البته این را عرض کنم که ” تحقیق و مطالعه‌ی بدون تعصب” همیشه راهگشاست و البته اگر کسی بر خلاف دست یافته های ما اسناد متقن علمی ارائه نماید بازهم راه مطالعه و تحقیق و تکمیل نظر را برخودمان نبسته ایم و اساسا دانش بشر با همین آزمون و خطاها تکمیل می شود.

درباره‌ی سلامت محصولات تولید داخل نیز باید خاطر نشان کنم؛ در رد آنها نیز هیچ مقاله‌ی آی اس آی پیدا نکردیم علاوه بر آن در هر کشور فوکال پوینت یا مرجع ملی ایمنی زیستی است که باید آنرا تایید کند که در ایران اینکار انجام می شود.

البته این را هم عرض کنم که برابر بررسی های ما مخالفان تولید تراریخته در داخل ۴ دسته اند:

اول) کسانی که از اساس با دانش های نوین مشکل دارند و هر چیزی را که از آن سر در نیاورند به باد نقد و تمسخر می گیرند.

دوم) کسانی که می گویند ما با تکنولوژی مخالف نیستیم اما چون خودشان امروز در مسند امر مربوطه نیستند مخالفت می کنند.

همین اواخر دیدم یکی از همان افراد گفته بود؛ کار را به دست اهلش بسپارید تا تراریخته‌ی سالم تولید شود!

سوم) افرادی که از تراریخته هراسی مردم سود مالی می برند و می توانند با ایجاد بازارسیاه یک محصولی را به نام ارگانیک تا چندین برابر قیمت واقعیش به فروش برسانند که فشار اقتصادیش به گردن مردم بیچاره است.

چهارم) افرادی که واقعا دلسوز هستند و ترس از ورود خسارت به محیط زیست یا انسان را دارند که اتفاقا این دسته از مخالفان انسانهایی با وجدان و اصطلاحا کار درست هستند که خواسته‌ی آنها ارزیابی خطر و از بین بردن هر نوع امکان بروز تنش و آسیب به سلامت انسانها، محیط زیست و ذخایر ژنتیکی کشور است.

اما به دلیل گستردگی شبکه‌ی تبلیغاتی آن سه دسته‌ی اول، اکثر مردم در معرض اطلاعات نادرستی قرار گرفته اند و دچار تشویش اذهان عمومی و اصطلاحا هراس از این محصولات شده اند که در همینجا باید از مرجع ملی ایمنی زیستی کشور و سایر دست اندرکاران خواست که با بهره گیری از ابزار های متعدد رسانه ای و تبلیغاتی و برگزاری کارگاههای متعدد کشوری مردم را آگاه کنند و دلسوزان را از اشتباه در آورند و البته در مسیری که برای مردم و برای رضای خدا باشد ما هم با تمام توان کمک، حمایت و پشتیبانی خواهیم نمود.

گفتنی است بابک توتونچی بنیانگذار مکتب حرمت حیات و دبیر کل کنگره صلح سبز در ایران است. به نظر می رسد موضع جدید وی پیرامون فناوری مهندسی ژنتیک و محصولات تراریخته در تضادی آشکار با مواضع بین المللی صلح سبز باشد. اقدامی که تلخکامی هر چه بیشتر فناوری هراسان وطنی را در پی خواهد داشت. مرکز اطلاعات بیوتکنولوژی ایران ضمن استقبال از مواضع اخیر اعلام شده سمن “مکتب حرمت حیات” دست همکاری این سازمان مردم نهاد را به گرمی می‌فشارد و آمادگی خود را برای همکاری با کلیه سازمانهای دولتی و غیر دولتی فعال در عرصه های محیط زیست، کشاورزی، سلامت و ایمنی در چارچوب قوانین جمهوری اسلامی ایران اعلام داشته از هرگونه تلاشی برای رفع ابهامات موجود فروگذاری نخواهد کرد. ورود “مکتب حرمت حیات” را به جمع پژوهش باوران و فناوری دوستان خیر مقدم می گوییم و امیدواریم این فتح باب، طلیعه همکاری های گسترده مرکز اطلاعات بیوتکنولوژی، “مکتب حرمت حیات” و سایر سمن ها را نوید بخش باشد.

>
:: موضع علم در رابطه با محصولات تراریخته چیست؟ ::
 | تاریخ ارسال: ۱۳۹۶/۱۱/۲۳ | 

موضع علم در رابطه با محصولات تراریخته چیست؟

وقتی درباره محصولات اصلاح شده ژنتیکی صحبت می‌کنیم، درباره یک روش خاص و محصول خاص سخن نمی‌گوییم. روش‌های متعددی برای اعمال این دست ورزی ها وجود دارد که بخش‌های مختلفی از ساختار یک محصول را هدف می‌گیرد. هرکدام از این…

وقتی درباره محصولات اصلاح شده ژنتیکی صحبت می‌کنیم، درباره یک روش خاص و محصول خاص سخن نمی‌گوییم. روش‌های متعددی برای اعمال این دست ورزی ها وجود دارد که بخش‌های مختلفی از ساختار یک محصول را هدف می‌گیرد. هرکدام از این روش‌ها تکنیک‌های خاصی را دنبال کرده و مسیر مشخصی را پیش می‌برند که با دیگری متفاوت است. نکته دوم و مهم دیگر (که گاهی پایه عمده استدلال مخالفان است) این است که در طبیعت و محصولات دامی، کشاورزی و حتی ساختار موجوداتی که در اطراف ما هستند، ما تقریبا هیچ مورد طبیعی نداریم. گندمی که امروز به شکل طبیعی کاشت و برداشت می‌شود نیز حاصل دست‌کاری ژنتیک در یک بازه زمانی طولانی است که به‌طور تدریجی توسط انسان صورت گرفته است. ذرت امروزی کوچک‌ترین شباهتی با ذرت اولیه ندارد و ما در طول زمان و با اصلاح بذر و استفاده از بذرهایی که نتیجه بهتری داشته‌اند ساختار ژن‌های آن را تغییر داده‌ایم و به عبارتی آنچه امروز می‌بینیم، حاصل اصلاح ژنتیکی عمدی و تدریجی انسان است.

آیا این دست ورزی ها امن است؟ اگر بخواهیم این سؤال را به طور عمومی و به این گستردگی مطرح کنیم جواب آن ساده است. بله، می‌توان با اطمینان گفت که محصولات اصلاح شده ژنتیکی، امن و ایمن هستند. اجماع جامعه علمی در زمینه امنیت این محصولات از اجماع آنها در زمینه وقوع گرمایش زمین بیشتر است و تاکنون هیچ مدرک و سندی که نشان از خطرناک بودن این محصولات باشد، به دست نیامده است، البته ممکن است در مورد یک محصول خاص یا تغییر یک ژن ویژه نگرانی یا ملاحظاتی وجود داشته باشد، اما این روند، عمومی نیست و اگر در مورد کلیت محصولات تراریخته صحبت می‌کنیم، جواب، قاطع است.

البته طرفداران خطرناک‌بودن محصولات تراریخته در پاسخ به این اجماع به سراغ تئوری توطئه می‌روند. آنها دانشمندان را به همدستی با صاحبان صنایع متهم می‌کنند و بیان می‌کنند که اولا نمی‌توان به نظر دانشمندان اعتماد کرد و دوم اینکه چون زمان کافی از معرفی محصولات تراریخته نگذشته است، ما نمی‌توانیم از اثرات درازمدت آن مطمئن باشیم. نکته دوم، نکته مهمی است. ما باید در نظر داشته باشیم که علم بر مبنای داده‌ها و روندها کار می‌کند و فرقش با طالع‌بینی و جادوگری این است که آینده را پیشگویی نمی‌کند. آیا ممکن است در هزار سال آینده انسان به‌جای دو دست، چهار دست داشته باشد. علم به شما می‌گوید تمام داده‌های ما، تحقیقات ما، روند تاریخ تکامل و هرچه که می‌دانیم پاسخی که به این پرسش می‌دهد منفی است، اما شما درمقابل می‌توانید استدلال کنید که چون زمانی سپری نشده، ما مطمئن نیستیم. حرف شما زمانی مورد توجه قرار می‌گیرد که مسیر استدلالی برای آن نداشته باشید و منطق علمی را بیان کنید که حداقل امکان‌پذیربودن آن را پیش بیاورد. اگر استفاده از محصولات تراریخته در آینده ممکن است بر سلامت ما اثر بگذارد، آیا این فقط یک نگرانی کور است یا بر مبنای روندی است که مشاهده می‌کنیم؟

بخش اول انتقاد اما بخش قدرتمندتر و البته بی‌پایه‌تری است. کسانی که دانشمندان، محققان و جامعه علمی را به توطئه علیه انسان متهم می‌کنند خود نیز در معرض اتهام مشابهی قرار دارند. قدرت لابی‌های کشاورزی و تولیدات محصولات کشاورزی در غرب و در کشورهای دیگر به‌قدری بوده و هست که از تغییر روند کشاورزی، مدرن‌شدن آن و بهینه‌شدن آن احساس خطر کنند. بهینه‌شدن روند تولید و توزیع و ارزش مواد غذایی تراریخته، می‌تواند بخش‌های مهمی از اقتصاد سنتی کشاورزی و دامداری را تغییر دهد و طبیعی است که نیروهای مهمی در این راه متضرر شده و در مقابل آن دست به مخالفت بزنند. از سوی دیگر روند کسانی که خود را حامی محیط زیست می‌دانند و در سال‌های اخیر به بهانه آسیب‌های زیستی، بازار شگفت‌انگیز، گران‌قیمت، تشریفاتی و البته بی‌حاصل مواد ارگانیک را پدید آورده‌اند، نمونه‌ای از سوءاستفاده اقتصادی از هراس‌افکنی میان مردم درباره محصولات تراریخته است.

به نظر می‌آید مانند هر داستان علمی دیگری که دربردارنده مناقشه باشد، دراین‌باره نیز رسانه‌ها و مردم باید به سراغ مراجع معتبر بروند. ببینید جامعه علمی (فراتر از گروه‌های فعال ایدئولوژیک) چه می‌گویند و چه نظری دارند و اگر حرف آنها را قبول ندارید، راه علم باز است می‌توانید قدم‌به‌قدم (اگر وقت، انرژی و توان آن را دارید) مسیری را که علم دنبال کرده است مرور کرده و دوباره بپیمایید تا خود به نتیجه برسید، اما اگر در گرمایش زمین، ما نه به سخن سیاست مداران که به سخن دانشمندان و اجماع آن ها گوش می‌دهیم و آن را معتبرتر می‌دانیم، به نظر می‌رسد راه درست در زمینه محصولات تراریخته نیز چنین است.

پوریا ناظمی – خبرنگار حوزه علم

منبع: روزنامه شرق

>
:: بررسی تبعات اقتصادی محدودیت واردات نهاده‌های تراریخته ::
 | تاریخ ارسال: ۱۳۹۶/۱۱/۲۳ | 

بررسی تبعات اقتصادی محدودیت واردات نهاده‌های تراریخته

کمیسیون تلفیق، به‌تازگی بندی به لایحه بودجه سال ۹۷ افزوده است که در صورت تصویب آن، برای واردات هرگونه نهاده تراریخته از جمله نهاده های دامی محدودیت‌هایی جدی اعمال خواهد شد. این در حالی است که حتی اتحادیه اروپایی هم، برخلاف تمام شایعاتی که سعی در القای ممنوعیت مصرف تراریخته در این قاره دارند و با داشتن قوانین دقیق، تاکنون ممنوعیتی برای مصرف محصولات تراریخته در نظر نگرفته است. شاید بتوان یکی از مهمترین دلایل سیا ست اتحادیه اروپایی مبنی بر مصرف محصولات تراریخته را، علاوه بر احراز سلامت تراریخته های دارای مجوز در اهمیت مصرف این محصولات به عنوان خوراک دام دانست. منع مصرف تراریخته ها به معنی مختل کردن ۹۰درصد تولیدات صنعت دام و طیور در اروپا خواهد بود.

به گزارش مرکز اطلاعات بیوتکنولوژی ایران به نقل از عیارآنلاین، طبق گزارش کمیسیون تلفیق بودجه ۱۳۹۷ کل کشور، به پیشنهاد کمیسیون تلفیق بودجه مجلس شورای اسلامی، بندی به لایحه بودجه سال آینده الحاق شده است که در صورت تصویب آن، واردات هرگونه محصول تراریخته بدون مجوز وزارتخانه‌های بهداشت، درمان و آموزش پزشکی جهاد کشاورزی سازمان حفاظت محیط‌زیست و سازمان پدافند غیرعامل ممنوع می‌شود و محصولات تراریخته وارداتی دارای مجوز نیز با تعرفه وارداتی بالا مواجه خواهند شد. در این نوشتار به بررسی تبعات اقتصادی و سیاسی این بند از لایحه بودجه ۹۷ خواهیم پرداخت.

به‌طورکلی تعرفه انواع گوناگونی دارد که برحسب هدف، می‌توان آن‌ها را به‌صورت زیر تقسیم‌بندی کرد:

طبقه بندی تعرفه بر اساس هدف

مالی: به منظور تامین بودجه کشور وضع می شود.

حمایتی: به منظور حمایت از تولیدات ملی وضع می شود.

ارشادی: منظور آن است که متقاضی به جای خرید کالای الف، کالای ب را بخرد یا از مبادله با یک کشور به مبادله با کشور دیگر تمایل یابد.

تعرفه‌ها و یا محدودیت های فنی واردات جزء ابزارهای بازرگانی در اعمال سیاست‌های حمایتی دولتی هستند. طبق تقسیم‌بندی فوق اگر فرض بگیریم هدف کمیسیون تلفیق بودجه از اعمال تعرفه بالا برای نهاده های دامی تراریخته تأمین مالی دولت نبوده و هدف ارشادی یا جایگزینی واردات نهاده غیرتراریخته با نوع تراریخته آن را دارد، ابتدا باید امکان‌سنجی این عمل و تجارب سایر کشورها را بررسی کنیم.

عدم توجیه اقتصادی واردات نهاده های دامی غیرتراریخته در جهان

امروزه بیش از ۸۰ درصد محصولات تراریخته مورد کشت در جهان شامل سویا و ذرت تراریخته است (سهم بیش از ۵۰درصدی سویا و بیش از ۳۰درصدی ذرت) و زمانی که ما میزان تولید جهانی نوع غیرتراریخته با تراریخته این نهاده‌ها را مقایسه می‌کنیم ملاحظه می‌شود که نزدیک به ۹۰درصد سویای تولیدی جهان از نوع تراریخته و تنها ۱۰الی۱۵درصد سویای غیر تراریخته در بازارهای جهانی موجود است. بنابراین اگر هدف کمیسیون تلفیق مجلس از اعمال تعرفه بالا برای نهاده‌هایی نظیر سویا، ترجیح واردات نوع غیر تراریخته آن نسبت به نوع تراریخته توسط واردکنندگان باشد باید پذیرفت که میزان دسترسی این نوع کالا در جهان محدود است و از سوی دیگر در صورت دسترسی کامل به اندازه نیاز صنعت دام و طیور کشور، واردات این نوع نهاده برای تولیدات محصولات پروتئینی توجیه اقتصادی نخواهد داشت، چراکه بنا به اظهارات مسئولین وزارت جهاد کشاورزی نهاده‌های دامی غیرتراریخته نسبت به نوع تراریخته آن گران‌تر هستند و در صوت جایگزینی نهاده‌های دامی تراریخته با نوع غیرتراریخته قیمت نهایی محصولات پروتئینی نیز بالا خواهد رفت.

شکل ۱: مقایسه سطح زیرکشت برخی نهاده‌های دامی تراریخته و غیرتراریخته در جهان

همین امر موجب می‌شود بسیاری از کشورهای واردکننده نهاده‌های دامی، واردات نوع تراریخته را به نوع غیرتراریخته ترجیح دهند. در برخی کشورها نظیر اتحادیه اروپا که دولت‌ها و مصرف‌کنندگان آن بیشترین حساسیت را نسبت به مصرف محصولات تراریخته دارند تغذیه دامی محصولات تراریخته بلامانع دانسته می‌شود، به‌طوری‌که بالای ۹۰ درصد سویای وارداتی در این اتحادیه از نوع تراریخته است! بنابراین قبل از اعمال چنین محدودیت‌هایی در مبادی وارداتی کشور باید دید آیا خرید نهاده های غیرتراریخته با قیمت بیشتر، آن‌هم برای تغذیه دام و طیور برای تولیدات پروتئینی ما دارای مزیت است؟ و اگر مزیت خاصی برای آن متصور است چرا کشورهای دیگر چنین راهی را در پیش نگرفته‌اند؟!

۹۵درصد سویای مصرفی اتحادیه اروپا وارداتی و از نوع تراریخته است

قانون ممنوعیت واردات محصولات تراریخته در حالی توسط مجلس شورای اسلامی پیشنهاد می‌شود، که به عنوان مثال در اتحادیه اروپا، بیش از ۹۰درصد سویا و بیش از ۲۵درصد ذرت مصرفی صنعت دام و طیور، وارداتی و از نوع تراریخته است! اتحادیه اروپا بزرگ‌ترین صادرکننده گوشت و محصولات پروتئینی در جهان است و تولید این پروتئین‌ها به مصرف سویا وابسته است. بنا بر اطلاعات موجود در سایت EuropaBio و سرویس مطالعات خارجی سازمان USDAبخش اعظم سویای صنعت دام و طیور اروپا وارداتی و از نوع تراریخته است.

در اروپا برای تولید هر کیلوگرم تولیدات گاو (شیر و گوشت) ۱۷۳گرم سویا، تولید هر کیلوگرم گوشت خوک ۲۶۳ گرم سویا و هر کیلوگرم تولیدات طیور (گوشت و تخم‌مرغ) ۸۸۲ گرم سویا مصرف می‌شود. میزان تولید داخلی سویای اروپا تنها ۱٫۷میلیون تن است که این مقدار فقط ۵درصد نیاز اتحادیه اروپا را تأمین می‌کند و این اتحادیه ۹۵درصد نیاز سویای خود را از طریق واردات تأمین می‌کند. حجم واردات سویای تراریخته اتحادیه اروپا سالانه ۳۴میلیون تن، معادل۶۰کیلوگرم برای هر شهروند اروپایی است که این حجم سویای تراریخته از آمریکای شمالی و آمریکای جنوبی (که فناوری تراریختی را پذیرفته‌اند) وارد اروپا می‌شود.

شکل ۲: واردات سالانه سویا تراریخته به اتحادیه اروپایی

اتحادیه اروپا در تمامی محصولات کشاورزی به‌غیراز سویا به خودکفایی بالای ۱۰۰درصدی دست یافته است. دراین‌ارتباط در سایت EuropaBio اذعان شده است با توجه به شرایط فعلی اروپا، اعمال محدودیت‌های واردات سویای تراریخته در وضعیتی که وصول به خودکفایی و تولید این محصول در کشورهای اروپایی فراهم نیست، نتیجه‌ای جز افزایش قیمت مصرفی داخلی گوشت و سایر تولیدات پروتئینی، و از دست رفتن سهم صادرات محصولات پروتئینی اروپا نخواهد داشت.


شکل ۳: اینفوگرافی وابستگی صنعت دام و طیور اروپا به واردات سویای تراریخته
 

ارتباط مستقیم بین نوسانات قیمت نهاده‌های دامی و قیمت محصولات پروتئینی کشور

از بین نهاده‌های دامی کنجاله سویا یکی از مهم‌ترین منابع تغذیه دام و طیور و منبع اصلی تأمین پروتئین موردنیاز طیور و درنتیجه از مهم‌ترین نهاده‌های تولید گوشت مرغ، تخم‌مرغ، گوشت گوساله و شیر در ایران و بسیاری از کشورهای جهان است. هم‌اکنون سالانه نزدیک به ۵/۲میلیون تن کنجاله سویا در کشور مصرف می‌شود که بخش قابل‌توجه آن در بخش خوراک طیور و دام است. وابستگی روزافزون صنعت دام و به‌ویژه طیور کشور به کنجاله سویا و ذرت منجر شده تا هرگونه نوسان قیمت این محصولات از نگاه فعالان بازار آن به‌دقت و حساسیت پیگیری شود، به‌طوری‌که اگر به مدت چند روز عرضه این کالا به بازار با اخلال مواجه شود، بازار گوشت و مواد پروتئینی کشور به‌شدت تحت تأثیر قرار خواهد گرفت! نمودار زیر ارتباط نزدیک قیمت نهاده سویا بر روی قیمت نهایی گوشت مرغ و تخم‌مرغ را نشان می‌دهد. در سال‌هایی که قیمت سویا در بازار افزایش یافته است بلافاصله قیمت تولیدات پروتئینی نیز بالا رفته است.


شکل ۴: تاثیر مستقیم نوسانات قیمت کنجاله سویا بر نهاده های پروتئین در سال های ۸۸ تا ۹۶

عدم شکوفایی ظرفیت تولید داخلی نهاده‌های دامی، با اعمال تعرفه بالا بدون طراحی «سبد حمایتی»

اگر هدف کمیسیون تلفیق مجلس از پیشنهاد این لایحه حمایت از تولید داخلی است باید دید آیا درحال حاضر شرایط ارتقای تولید داخلی این نهاده‌ها و تأمین نیاز صنعت دام و طیور برای کشور فراهم است یا خیر؟ هم اکنون بالای ۷۰ درصد نیاز سویای ما وابسته به واردات است ولی مسلماً کشور ما توانایی افزایش ظرفیت تولید نهاده‌های دامی و بی‌نیازی از واردات را دارا است، ولی برای حمایت از این تولیدات باید «سبد حمایتی» طراحی شود و صِرف اعمال تعرفه بالا آن هم به یکباره و بدون توجه به فراهم کردن سایر زیرساخت‌های افزایش بهره وری تولید این محصولات، می تواند منجر به آسیب دیدن بدنه صنعت دام و طیور و مصرف‌کنندگان نهایی تولیدات پروتئینی شود.

به‌عبارت‌دیگر درصورتی‌که ظرفیت افزایش تولید داخلی برخی نهاده‌های وارداتی دام و طیوری نظیر کنجاله سویا در کوتاه‌مدت برای کشور فراهم نشده باشد؛ اعمال تعرفه‌های بالا برای آن، نتیجه‌ای جز افزایش قیمت تمام‌شده محصولات پروتئینی؛ و یا روی آوردن به واردات این محصولات و نیل کشور به وابستگی در پی نخواهد داشت! بنا بر پیش‌بینی‌های کارشناسان این تصمیم در صورت اجرایی شدن می‌تواند قیمت محصولات پروتئینی را بین۳۰ الی۵۰ درصد افزایش دهد که این امر در نهایت به ضرر مصرف‌کنندگان (مخصوصاً اقشار کم‌درآمد جامعه) خواهد بود.

برخی اثرات مثبت اعمال تعرفه بالا برای روغن های وارداتی تراریخته

در شرایطی که اروپا به‌عنوان بزرگ‌ترین منطقه محدودکننده محصولات تراریخته در جهان، همچنان خود به واردات و مصرف نهاده‌های دامی تراریخته مبادرت می‌کند به نظر می‌رسد اعمال تصمیماتی عجولانه در ارتباط با محدودیت واردات نهاده‌های مصرفی صنعت و طیور، که حدود۹۰درصد کل واردات نهاده‌های دامی را شامل می‌شود، تا زمانی که زیرساخت‌های ارتقای بهره‌وری تولید داخلی این نهاده‌ها و وصول به خودکفایی در این محصولات برای کشور فراهم نیست، می‌تواند وضعیت تولید و بازار مصرف محصولات پروتئینی را با مشکل روبرو کند.

اما برخلاف نهاده های دامی، اعمال تعرفه برای سایر محصولات تراریخته نظیر روغن ها که مصارف مستقیم دارند و اعمال تعرفه بالا برای آن ها سایر بخش‌ها را تحت تأثیر قرار نمی‌دهد می‌تواند اثرات مثبتی برای کشور در پی داشته باشد. در حال حاضر سالانه حدود ۹۰۰ میلیون دلار صرف واردات روغن‌های نباتی و حیوانی می‌شود و سرانه مصرف روغن در ایران به ۲۰ کیلوگرم رسیده که حداقل هفت کیلوگرم بیش از سرانه مصرف جهانی است. بر اساس گزارش‌های وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی بیشترین درصد مرگ‌ومیر در ایران مربوط به سکته قلبی و ناشی از گرفتگی عروق است که استفاده از روغن‌های کم کیفیت می‌تواند یکی از دلایل آن باشد. به همین منظور وزارت جهاد کشاورزی می‌تواند به کمک وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی با اجرای برخی سیاست‌ها نظیر همین اعمال تعرفه بالا برای واردات روغن‌های تراریخته، در کاهش مصرف بی‌رویه روغن و جایگزینی مصرف روغن‌های باکیفیت تأثیرگذار باشد.

تهیه و تنظیم: پویان مرتضوی

>
اخبار بیوتکنولوژی
::
مجله‌های علمی

دو فصل نامه علمی- پژوهشی

مهندسی ژنتیک و ایمنی زیستی

AWT IMAGE

*********

فصل نامه علمی- ترویجی

ایمنی زیستی

AWT IMAGE

*********

مجله بیوتکنولوژی پزشکی

AWT IMAGE

::
کانال تلگرام

AWT IMAGE

کانال رسمی انجمن ایمنی زیستی ایران

::
گرامیداشت
نشست بین المللی گفتگوی بورلاگ
23 تا 25 مهر 93
(آمریکا)
AWT IMAGE
*****
مراسم گرامیداشت صد سالگی نورمن بورلاک
4 الی 6 شهریور 93
(ایران)
AWT IMAGE
::
ورود کاربران
نام کاربری
رمز عبور
ورود خودکار
بازیابی رمز عبور
::
آمار کاربران
:. کل کاربران ثبت شده: 84
:. کاربران حاضر در وبگاه: 0
:. میهمانان در حال بازدید: 11
::
آمار بازدیدها
تمام بازدید‌ها: 620280
بازدید 24 ساعت قبل: 590
::
انجمن ایمنی زیستی ایران Biosafety Society of Iran
Persian site map - English site map - Created in 0.074 seconds with 1250 queries by yektaweb 3604